Kees Korbijn is in 1926 in de Rotterdamse wijk Bloemhof geboren, in een arbeidersomgeving. Zijn vader wilde dat hij machinebankwerker werd. Maar Kees had andere interesses.
"Toen ik nog een kind was kwamen er een keer drie kerels met een gitaar zingen in de straat. De hele buurt stond er omheen. Vanaf toen wist ik: dit wil ik ook. Ik zou niet zoals pa in een ketelpak werken."
Toen de bezetter in de Tweede wereldoorlog alle radio's verbood, en er dus weinig meer te beluisteren viel, merkte Kees pas echt hoe belangrijk muziek voor hem was. Hij moest een gitaar hebben. En die kreeg hij. Met een vriendje maakte hij zich het instrument eigen.
Korbijn werkte bij een bevrachtingskantoor aan de Maaskade toen Dolle Dinsdag aanbrak, 5 september 1944. Het gerucht ging dat de bevrijding elk moment daar kon zijn, en het gewone dagelijks leven raakte ontwricht. Kees had op kantoor niks om handen, ging dan maar teksten schrijven en noten, voor zichzelf, werd betrapt, en kreeg de zak.
"De dag daarna liep ik op de paadjes achter de Pleinweg met m'n gitaar te zingen, en de vrouwen gooiden van die oorlogskwartjes naar beneden, van die grote zinken dingen. Die ving ik op. Ik kwam om één uur 's middags thuis en ik zei tegen m'n moeder: 'Hierzo, hier heb je het kostgeld voor deze week.' En ik legde 15 gulden neer.
Mijn moeder zegt: 'Hoe kom jij aan dat geld?'
Ik zeg: 'Dat heb ik verdiend met op straat zingen.'
'Dan word je een zwerver!' zei m'n moeder. En ze had gelijk.

Rotterdamse Herinneringen en vraagstukken