Kleurrijke stad Rotterdam.......

Terug naar Overzichtpagina

Bob Takx stuurde mij vele mooie foto's van de schilderijen van de bekende schilder "Pieter van den Doel"......

Kleurenfoto's uit de beginjaren 1900 zijn schaars en ze geven, door de beperktheid van de techniek van toen, een onechte weergave van de oude sfeer. Bepaalde gedeelten van de stad, zoals de beruchte Zandstraatbuurt, werden zeker niet waardig bevonden om in dure kleur te worden afgebeeld.
We danken het slechts aan pioniers als de fotograaf Henri Berssenbrugge, die schoonheid in de sloppen zag, dat er zwart-wit afbeeldingen van die stukjes stad bestaan. Een doodgewone Rotterdammer, Pieter van den Doel, had er geen vrede mee, dat al die zwart-wit opnamen van de verloren stad alleen in zijn geheugen konden worden bijgekleurd. Hij hoopte, dat iemand bereid zou zijn om dat kleurrijke Rotterdam op linnen terug te brengen. Zelf dacht hij er niet aan om zoiets te proberen: een drukke verantwoordelijke baan liet hem er de tijd niet voor, en bovendien meende hij er het talent niet voor te hebben. Al tekende hij niet onverdienstelijk, zijn bescheidenheid weerhield hem er van om aan meer te denken. Tot die afschuwelijke periode, toen een ernstige ziekte hem dwong om het werk, dat hem lief was, op te geven. Op dat moment stortte voor Pieter van den Doel een wereld in elkaar.
Jaren van ledigheid en gedwongen niets doen leken in het verschiet te liggen.
Hoewel klagen niet in de aard ligt van Pieter van den Doel doorzag zijn voormalige directeur een schijnbare berusting. De man kon moeilijk voorzien, dat hij Van den Doels leven een geheel nieuwe wending zou geven, toen hij hem aan het ziekbed inplaats van de obligate bos bloemen of het welverzorgde fruitmandje een ruime sortering schildersmaterialen gaf.
Niet alleen zouden de tubes en de kwasten Van den Doel in de toekomst telkens weer door moeilijke ziekteperioden heen helpen, maar bovendien zou Rotterdam erdoor verrijkt worden met een kostelijke serie kleurenplaten.
De eerste pogingen van Pieter van den Doel tot topografische reconstructie waren al meteen verrassend, zelfs voor hemzelf. Aan huis gekluisterd genoot hij er van om de oude stad, die hij zo goed had gekend, onder zijn handen te zien terugkeren. Toevallige bezoekers drongen er op aan zijn werk in de openbaarheid te brengen, maar hij piekerde er niet over. Het gaf hem al voldoening genoeg, dat hij uit zijn geheugen zoveel kleuren wist op te diepen of door studie en navraag de vergeten details kon invullen, de kleuren van een tram, een muurreclame of een metalen inrichting voor de kleine menselijke noden.
Pas na lange aarzeling stuurde Pieter van den Doel een van zijn werkstukken in voor een prijsvraag van het Rotterdams Nieuwsblad en prompt won hij de eerste prijs. Er volgden interviews (waarin hij vergeefs poogde zijn eigen werk te minimaliseren), exposities, mapjes met reproducties, aanbiedingen van kooplustigen (die steevast werden geweigerd) en dat alles mondde uit in een wekelijkse kleurenplaat in het Rotterdams Nieuwsblad en een onvoorstelbare stroom van reacties uit de lezerskring.
Niet toevallig begon de serie (op zaterdag 15 oktober 1983) met een afbeelding van een waterstokerij  't Helletje aan 't Spuiwater. Dat was hartje stad, en de waterstokerijen hoorden bij het vooroorlogse stadsbeeld als de visvrouwen met de omslagdoek, de Hoogstraat en de sleperspaarden, die nog aan bod zullen komen.

Hieronder vindt u diverse pagina's met vele mooie afbeelding van Rotterdam!

Rotterdam toen en nu