Kolenhandel.....

De kolenboer aan de deur - weet u het nog?
Ik kan het mij nog heel goed herinneren dat de kolenboer met een flinke baal op z’n rug de kolen kwam bezorgen.
Doordat mijn moeder werkte als casiere bij bioscoop Colosseum en mijn vader bij A. de Hoop aan de Sluisjesdijk vonden mijn ouders het handiger om een gaskachel aan te schaffen in plaats van een kolenkachel.
Dat was zo’n kachel met een stuk of twintig van die kwetsbare pijpjes waar de vlammen zo lekker in gloeiden.
Maar doordat mijn ouders beiden werkten was ik meestal bij mijn oma en opa op de Dordtselaan en die hadden natuurlijk een kolenkachel.
Als daar de kolen werden bezorgd dan moesten de bezorgers met die baal op hun nek eerst een stenen trap op – daarna een lange gang door naar het balkon – op het balkon stond weer een trapje klaar om met die baal op hun nek weer via het trapje naar het “plat” te gaan en op het plat stond 5 meter verder de kolenkist waar het gestort kon worden. Dus dat was een aardige tippel met een baal kolen op je nek, maar deze mensen hoorde je beslist niet klagen. Later nam m’n oma maar zakjes kolen die konden dan in een diepe kast op de gang worden opgestapeld. Waar is de tijd gebleven?
Hier zien we het opladen van kolen op de vrachtauto aan de 2e Rosestraat.
Kieboom aan de 2e Rosestraat.
Piet Koorneef stuurde mij deze correctie: Het is geen Kieboom dit moet zijn: P.G.Lodder (Piet Gerrit}. Later werd deze kolenhandel van P.G Lodder Oranje Nassau genoemd.
Deze Lodder had een broer Gerrit Piet Lodder. Deze Lodder had een drukkerij in de Daliastraat vlakbij de Hillevliet.
Er kwam nog heel wat voor kijken voordat de kolen bij de mensen in de kolenkist kon worden gestort,
want deze zakken moesten natuurlijk hier eerst nog even gevuld worden.
Heeft u nog herinneringen aan de Kolenboer? Schroom niet en vertel ons uw herinneringen!
Aangeboden door J.W.Goedhart
Hier een berichtje van een zoon van een kolenboer.

Mijn vader was kolenboer bij Sintmaartensdijk en was chauffeur op eerst een mooie Chevrolet en daarna op een bedford.
Op de foto zie je mijn vader en mijn neef zij werkte toendertijd samen.
Evenals de Fam Spruit woonde wij ook in de pompstraat op Charlois, en zijn later naar Tuindorp Vreeuwijk verhuist.
Ik ging in de vakanties regelmatig met mijn vader mee, om zomaar mee te rijden door Rotterdam.
Later kon ik helpen toen inderdaad de mud kolen verpakt werd in zakjes, deze mocht ik dan stapelen, vier op elkaar en de vijfde in de hand geven die dan ook op de stapel gingen.
Zomers was het vaak niet zo druk, en gingen ze regelmatig naar de koffie en noten branderijen en naar scheepswerven.
In de herfst begon het gedonder, dan werd het kouder en wilde iedereen tegelijk kolen, ik weet dat mijn vader dan lange dagen maakte.
Mijn vader was in die tijd dan ook meer zwart dan blank.
Het was echt hard werken, en in de oude volksbuurten moesten ze inderdaad wel drie verdiepingen omhoog om de kolen in het kolen hok af te leveren.
De vooruitgang stond voor de deur en de kolen werd vervangen door gas, zodat mijn vader uiteindelijk ook zonder werk kwam te zitten iets wat hem zwaar viel.
De baas van Sintmaartensdijk, heeft mijn vader direct aan ander werk geholpen echter enkele jaren later werd mijn vader ziek en is veel te jong overleden.
Maar ik zeg met trots, ik ben de zoon van een kolenboer.
groet J.W.Goedhart

         

Ik wil even reageren op je verhaal over de kolenboer...want die kwam bij ons natuurlijk ook over de vloer...alleen...bij ons moest ie, behalve die stenen trap, ook nog eens een binnentrap op.....

Daarna had ie het wat gemakkelijker dan bij jouw opa en oma, want de keuken lag direct naast de trap en daar zat de deur naar het balkon....met de zogenaamde ''kolenkast'' een aparte, afgesloten  kast met een soort van dicht hek ervoor,ik schat een anderhalve  meter hoog... waar de kolen in gestort werden.....hoeveel zou het geweest zijn....één mud....twee mud.....ik heb geen idee meer eigenlijk...

Ik weet nog wel dat het een ''heel gedoe'' was, want die kolensjouwers waren natuurlijk niet van de schoonsten, dus als zij geweest waren, moest de hele trap gesopt en de loper gestofzuigd worden....

Ik herinner mij ook nog een bitterkoude winter...ik denk in 1959 of 1960...en wat er nou precies aan de hand was weet ik niet meer, maar de kolenboer KWAM NIET!!!

Staking of iets anders...die winter staat in mijn geheugen gegrift want we moesten de kolen gaan halen....

Mijn broertje, destijds zal hij een jaar of drie, vier geweest zijn, zat op de slee die door mijn moeder en mij werd getrokken....grotendeels over de kale trottoirtegels, want ondanks de kou lag er niet veel sneeuw....

Bij de Rosestraat, naar ik nu denk bij Kieboom en best wel een eind lopen vanaf de Dordtselaan,
  stond een grote loods met enorme bergen kolen, die je, als je na lang wachten aan de beurt was, zelf moest scheppen in een jutezak...(vraag me niet waar die vandaan kwam)....waarna ze werden gewogen en je kon betalen....
Daarna de zak kolen op de slee , broertje moest nu ook lopen.... en terug naar de Dordtselaan....
alwaar we huilend van de kou de zak nog naar boven moesten zien te krijgen....
Eerst de stenen trap, daarna de binnentrap...door de keuken het balkon op...de kast in....

Voor een vrouw en een meisje van elf, twaalf....toch nog een hele klus...
Gelukkig was er daarna, bij een hoog opgestookte kachel....thee met een Maria kaakje....wàt een weelde.....

Groeten, Ria van der Ster

     

Toen wij in de Pompstraat woonde met twee gezinnen op een trap..Op de eerste verdieping woonde wij en boven Fam.'t Hart...
De woningen waren voor twee keer tussen en achter met daar ook een klein keukentje.. In de achterkamer waren 3 inbouwkasten... Verder was er natuurlijk een grote gemeenschappelijke zolder..
Zo dat even wat de indeling woning betreft...uitleg is toch niet nodig hé ??? Voor OUD-Rotterdammers.

De Kolenboer, ik meen dat het Groenedijk was uit de zuidhoek,   Die mensen moesten met die balen helemaal naar zolder alwaar mijn vader een hok had gemaakt. Dus die Kolenmannen moesten 3 trappen op van 25 trede om daar hun zak te legen...Ja kolenzak hoor.  En daarna legde zij de lege baal buiten voor de deur om zo bij te houden hoeveel er gestort was..En dat waren elke herft zo 25 balen......Voor de kolen kon bij de LIJN wekelijks gespaard worden om de kolen te betalen..En het spaargeld ging rechtstreeks naar Groenedijk..Ja ja toen hadden we nog WEEKLOON...
Na dat wij verhuisd waren naar de Carnissebuurt kregen de kolenmannen het makkelijk bij ons..
Wij hadden daar een eengezinswoning met eigen voordeur.....In de gang had mijn vader twee luiken gemaakt..Ëén vlak achter de deur en één midden in de gang..De kolenmannen begonnen eerst vlakachter de voordeur in de kelder te storten en daarna midden in de gang... En het ritueel begon van vorafaan met de lege zakken vor de buitendeur...

Ja ja toen was het sjappelen en keihardwerken voor een paar térringcenten.
Maaaar klagen deed men niet en pijn in de rug had men niet... Nu vandaag de dag hoor je de jeugd niets dan klagen als ze een dag gewerkt hebben.... Maar in het weekend mankeren ze niks.
En als ze gaan solliciteren hebben ze alleen maar eissen.. Heb u een auto en een laptop o krijg ik ook een telefoon.... Hoe laat beginnen  ???
6 uuur   oeiiiiiiii   dat vind ik wel vroeg... Kan het niet wat later... zo om 10 uuur....

Zo nu even koffie leuteren want ik heb een droge strot gekregen....

Luitjes strakjes lekker die CV aan.... Tenminste als er GAS is...Want de bellen raken op..

Groetjes van Spuitje uit Drenthe

Rotterdam toen en nu