Rubriek INDEX

Het begon allemaal in 1931 toen de heer Cornelis van ’t Hoff bioscoop “Harmonie” in de Gaesbeekstraat opende. De bioscoop stond in een echte arbeidersbuurt. De bioscoop werd als Harmonie Jeugdbioscoop in gebruik genomen. Oorspronkelijk was in het pand een café met feestzaal gevestigd. De feestzaal werd als bioscoop ingericht. Tamelijk eenvoudig ingericht met houten bankjes waar je op kon zitten om al dat fraais op het witte doek te zien. In 1937 werd het theater verbouwd tot een volwaardige bioscoop en verdween de toevoeging “jeugdbioscoop”. Helaas was 1973 het laatste jaar.

Henk-Frings

Het was Harmonie of Collosseum de bioscopen waar ik naar toe ging.
In "Harmonie"draaiden de films van "Erol-Flyne"en de film van Clark-Dougles zal ik ook nooit vergeten de film heette "Disten-Drums".
Woonde toen zelf in de Ridderspoorstraat.
Had daar kennissen wonen, de familie "Voorheyen" waarvan de 2 zoons later in de band speelden van Jack-Jersy.
Mvg. Henk-Frings

John Vermeulen

Mijn naam is John Vermeulen ik heb vanaf 1946 tot 1972 aan de putselaan gewoond, daarna tot 1976 in de transvaalstraat 68b een bel-etage noemde we dat.
Ik heb vele films in de Harmonie gezien. Ik herinner me de film “sinck the Bismark” met Kenneth More. Het licht ging uit en de film begon met marsmuziek dus de hele zaal begon op de maat mee stampen - gevolg - het licht ging weer aan en toen het weer rustig was begon de film opnieuw. Ook films met Eddie Constantine en maar schreeuwen door de zaal “kijk uit Eddie achter je!!!” - Wat een tijd wat een tijd.
Mijn complimenten voor de site Rotterdam010.nl
Ik woon al vanaf 1976 in Deventer maar de familie woont nog in Rotterdam dus kom ik nog regelmatig in Rotterdam.

Met vriendelijke groeten, J.L. Vermeulen

Wop Faber

Mijn herinneringen aan de Harmonie gaan terug naar de jaren dertig toen ik met mijn ouders op bezoek was bij  familie in de Geervlietstraat en we naar een verslag luisterden van de legendarische Han Hollander bij een voetbalwedstrijd van het Nederlands elftal.
Destijds was ik nog niet zo geïnteresseerd in voetbal en vroeg of ik naar de bioscoop mocht en na toestemming ging ik naar de Harmonie in de Gaesbeekstraat.
Er werd een film vertoond van Charlie Chaplin en dat was veel leuker.
Op latere leeftijd in de jaren vijftig bezochten mijn meisje en ik vaak de Harmonie en niet alleen om de film te bekijken.
Wat toen mijn meisje was is nu mijn vrouw en we zijn al zes-en-vijftig jaar bij elkaar.
Met vriendelijke groet, W.Y.Faber

F. Rovers

In de jaren veertig woonde ik in de Geervlietstraat en ging vaak naar de Harmonie.
In die tijd zocht men graag wat afleiding in de bioscoop. Voor de hoofdfilm begon kreeg je eerst de journaal film met daarin de ‘successen’ van de Duitsers. Het publiek ging dan vaak met veel rumoer naar de toiletten of anderszins en liet hiermee hun afkeer blijken. Als represaille mocht men later tijdens het journaal je plaats niet verlaten.
De grammofoonplaten die gedraaid werden waren meestal van Will Glahé.
In de ochtend stond men al in de rij om een kaartje te bemachtigen de portier die bij het loket stond ontving veel fooi want ieder wilde voor een toegangsbewijs bij hem in een goed blaadje staan. Toen zijn dochter in het huwelijk trad heeft uit die fooien pot een groot feest gegeven. In die tijd draaide de film ‘De Gouden Stad’ met Wolf Abach Hetty. Daar ‘deden‘ ze het in dus vooral bij de jongens viel dat in de smaak maar je moest wel achttien jaar zijn maar dat was ik niet dus...
Na de oorlog kan ik me herinneren dat in het Nederlandse journaal Prins Bernard verscheen met een snor. Bij die aanblik barste heel de zaal in lachen uit.

Andrea Grofics

Mijn tante woonde in de Gaesbeekstraat, wijzelf op Charlois en later op Pendrecht.
Ook ik herinner me de film "Hoe vertel ik het mijn dochter" nog goed. Mijn moeder had mij en mijn (eerste) vriendje daar mee naartoe genomen, waarschijnlijk als voorbehoedsmiddel.
Ik weet nog dat bij de geboorte van een kindje er Rode Kruis-vrijwilligers met zaklantaarns de rijen afkeken: verschillende jonge bioscoopgangers vielen bijna flauw, vooral jongens. Zo ook mijn vriendje.
Het is toch nog een hele tijd aangebleven.

Wouter Willem Prins

Hennie,
Ik ben 82 jaar ik was een oud collega van je vader en ik kan mij nog herinneren dat ik met mijn moeder naar de Harmonie ging waar de film
Mereintje Gijzen draaide met in het voorprogramma  de Kilama "s, dat was hun eerste optreden in 1934.
Verder kwam ik vaak in de Harmonie.
Op zondagmorgen was er dikwijls een optreden van diverse artiesten o/a Lou Bandie.
Ik heb ook veel films gezien te veel om op te noemen.

Ad Keukelaar

Bioscoop De Harmonie is begin 70-er jaren eigendom geworden van Motorhuis Safe op de Brielselaan. Het is compleet verbouwd naar inzicht van de toenmalige bedrijfleider (later eigenaar) Jan Smit tot de allereerste Motormegastore in Europa. Dit voorbeeld is later door talloze motorbedrijven in vele Europese landen gevolgd.
Eén deurtje verder is de plek waar MQP werd geboren, nu één van de grootste motorkleding fabrikanten in de wereld. 
Mede door aanhoudende klachten van de buurtbewoners over geluidoverlast, verhuisden beide bedrijven later naar de huidige lokatie op het industrieterrein Lombardijen.

Tim Lodewijk - tslodewijk@planet.nl

Beste Hennie

Op 9 december 1998 stuurde ik naar aanleiding van een artikel over bioscoop de Harmonie onderstaande terugblik naar het Rotterdams Dagblad voor eventuele plaatsing in de rubriek Rotterdam van toen. Aangezien deze herinnering destijds niet werd geplaatst en ik de bewuste brief kortgeleden terugvond, probeer ik het nog een keer. Om Roland Vonks woorden te citeren: 'Aan het archief mag niets ontbreken'!

Als zesjarig jochie was ik in 1953 uiteraard nog geen bioscoopbezoeker. Die schade heb ik enkele jaren later, na verhuisd te zijn van de Wieldrechtstraat naar Tuindorp Vreewijk, ruimschoots ingehaald in de Harmonie, Colosseum en de Metro. Zodra ik zestig cent bij elkaar had, ging ik lopend - die paar stuivers voor de tram of bus kon ik beter gebruiken - met enige regelmaat vanuit Vreewijk richting Gaesbeekstraat, Beijerlandselaan of Wolphaertsbocht.

Soms gebeurde het dat mijn moeder vroeg of ik zin had om naar opa en oma te gaan (op de Brielselaan). Althans zo deed ze dat voorkomen, want als we dan langs de Harmonie liepen vroeg ze plotseling: 'Zullen we?' Fantastisch toch?!

Of die keer met mijn vier jaar oudere zus Irene (ik was elf) naar mijn eerste film voor boven de veertien. De portier vroeg op een lacherig toontje aan mijn zus: 'Hoe oud is dat ventje?' ''Veertien, meneer,' antwoordde ze. Daarna aan mij: 'En vertel jij me dan eens wanneer je geboren bent, knul?' 'Uh, uh, 8 augustus 1945, uh, 1944, meneer,' antwoordde ik met een dikke strot van de zenuwen. Op dat moment kwam er een ouder echtpaar aangelopen met hun kaartjes in de aanslag om de bioscoop binnen te gaan. Nóg was ik niet door de filmkeuring. 'Is dit knulletje veertien jaar?' vroeg mijn kwelgeest wijzend op mij aan de man. Hij zei niets, maar die brede glimlach en dat schuddende hoofd zijn me altijd bijgebleven.

Veertig jaar later las ik in Rotterdam van toen van 5 december 1998 dat die portier dikke Arie heette. Dankzij dikke Arie, die toen al inzag dat The veils of Bagdad met in de hoofdrol de destijds populaire acteur Victor Mature geen film was waardoor een elfjarig jochie op het verkeerde pad zou raken, zaten wij even later op de eerste rij parterre, recht onder de ondertitels. Dikke Arie heeft me een onvergetelijke avond bezorgd!

Groet, Tim Lodewijk

Jan van der Sluis - sluis1@msn.com

Ja, of ik er herinneringen heb liggen! Wij woonden, tot 1957 op nummer 75, naast bakker Behle.Wim Holland had er er schuin tegenover een sigaren winkel. Links van de Harmonie was de IJskoningin die als eerste POPCORN verkocht.
We probeerden altijd een "pannetje" te krijgen van de sigarenboer die een reclame biljet met de films voor de komende week lieten zien. Een pannetje was een felbegeerd strookje aan dat biljet dat als vrijkaartje gebruikt kon worden.   Iemand die altijd op de "BIETS" liep werd een rooiepanner genoemd. In 1957 zijn we verhuisd naar de USA en toen ik in 2000 op bezoek was vond ik de heel zijde van de Gaesbeekstraat verdwenen, gesloopt.
Toen ik enige maanden er weer een kijkje ging nemen vond ik een totaal nieuwe staat, EEN lang gebouw, niet lelijke en zelfs beter als de ouwe troep van toen wij er woonden; geen douche, badkamer, warm water enz.
Wel was het gezellig daar iedereen Rotterdams sprak. Nu zag ik op de naambordjes  hier en daar een Hollandse naam.......
Groeten uit Florida -  Jan van der Sluis

Jan Nieuwkoop - sokoto@zeelandnet.nl

Harmonie was ook voor mij de bioscoop waar ik mijn eerste film heb gezien,
vadertje langbeen (dady long leg) moet begin jaren 40 geweest zijn.
Mijn opa en oma C. Nieuwkoop woonde ook in de groepstraat op no 33, en wat ik me herinnert was van Nieuwkoop een kapperszaak.
Jan Nieuwkoop

rob venlet - role@chello.nl

Ik heb in deze bios mijn eerste echte film gezien. De uit 1951 daterendefilm
I was een american spy
Hierin kwam een liedje voor dat ik nooit meer heb kunnen vinden.
Later heb ik nog vele malen in dit theater gezeten. Ik ben tegenwoordig wel eens bang dat als ik samen met een meisje ging ik de enige was die de film aardig vond.
rob venlet

Huib v Wijk - h.vanwijk1@chello.nl

Nee die Mercedes was van ome Piet Klapwijk , deze was Dir. van de Harmonie, was een broer van mijn moeder, Piet woonde boven de Harmonie.
Inderdaad de oude Hr. van het Hof was een zeer sociaal mens ( zijn zoon zeer zeker niet )De fam. klapwijk had een bakkerij in de Hillestraat voor de oude zeker herkenbaar. Dus voor ons was het makkelijk naar de bios te gaan altijd goed (tenminste als Ome Piet er was).

Groet Huib

M.de Jonge - jongede.m@12move.nl

Ik ben 85 jaar en heb ook nog heel goede herinneringen aan die oude bioscoop. Met de mondharmonica act "de Piccadilly Wills", heb ik daar diverse malen op het toneel gestaan bijz.g. kunstochtenden zowel voor als na de oorlogsdagen van mei 1940.
En vanzelf ook nog de bezoekjes aan de bioscoop met de vriendinnetjes van dat moment en wie zou dat nou kunnen vergeten, misschien als je dement bent geworden, maar dat ben ik gelukkig nog niet.

p.rideco@chello.nl

Als ik me goed kan herinneren werd de bioscoop ook wel vlooientheater genoemd.We gingen naar de Metro of Colosseum of naar de Harmonie ,iedere week.Je koos voor de beste film.Ik dacht dat er in de jaren eind 50 begin 60 aan het begin van de Gaasbeekstraat een snackbar die ''de Milkbar'' heette. Het was een geweldige tijd.

jweijsden@versatel.nl

dank u wel voor deze fotoos .   Het Geheim van de Zwarte Tent....De Laatste der Mohicanen .....en bovenal mijn overbuurjongen  Jan Nieberg     met de vrijkaartjes .   (wegens de aankondigingen op de ruit van zijn vaders sigarenzaak op de Mijnsherenlaan)     DIE SFEER VAN DE HARMONIE    in de jaren 1954-1958 kon ik het maar verwoorden . Tijdens ROCK AROUND THE CLOCK had iemand een trompet de zaal in meegebracht . en daarna buiten LIEP je anders en er was een zeker soort rumoer bij het uitgaan na die film . DE TIJD WAS VERANDERD en het oude was voorgoed voorbij.  Waar ik nou zo benieuwd naar ben is naar de IJSKONINGIN ( naast de Harmonie) Volgens mijn herinnering waren mijn zusje en ik daar de enige klanten .....we waren dan even in America....daar hoort u vanop ? heeft u een foto van deze zaak ? (gewoon een snackbar?)  ik herinner me witte tegelwanden  en helemaal betegeld ?  en vaag de man die ons bediende - Josiene

b.c.takx@xs4all.nl

We schrijven hier 1934 en wij woonden aan boord van de lichter -1- van de graanelevatormaatschappij aan de brielselaan 25

In de Gaesbeekstraat, een straat met winkels waar ik samen met m'n moeder nu en dan boodschappen deed en waar we destijds, dat is nog tot in lengte van jaren thuis opgehaald, een pakje margarine kochten voor 7 centen, was de buurtbioscoop  'De harmonie' gevestigd.
Op zondagmiddag was er matinee en als de lichter bij de klok lag dan werd ik daar afgezet en kocht mijn moeder bij een man met een prachtig uniform, een kaartje. Ik zat altijd op de eerste rij aan het middenpad,  daar vroeg zij heel speciaal naar. Ik had dan niemand voor mij zitten en kon vandaar alles heel goed zien. 
Waarschijnlijk was ik de jongste bezoeker maar ik bleef met m'n 3 begin 4 jaar tot het einde van de film netjes zitten en dan kwam m'n moeder mij weer ophalen. 
Watt en half Watt, twee komieken waren toen zeer belangrijke mensen in mijn leven. Een lange en een kleine man die daarom ook Watt & Half Watt genoemd werden en ze droegen altijd een komisch hoedje. Ze konden de kinderen eindeloos boeien en waren de concurrenten van Stan Laurel & Oliver Hardy die ik later pas zou leren waarderen. Als ik dan thuis kwam dan was het gewoonte, eerder was ik niet tevreden, dat ik de hele film tot in detail aan mijn moeder had verteld en die zat dan trouw te luisteren totdat mijn verhaal voltooid was.  Zo beleefde ik iedere film twee keer.
Ik was verzot op films en kon daar maar geen genoeg van krijgen.
Niemand kon mij een groter plezier doen dan mij naar de film te brengen. Zelfs naar lichtbeelden, voorloper van de dia-projectie kon ik eindeloos kijken. 
            
Dit was de kennismaking met de 'harmonie' in de Gaesbeekstraat.
Ik zou later in die straat nog eens onder heel andere omstandigheden terugkeren. Bob Takx

sstolte1@hotmail.com

Geweldig !!! wat een leuke bios was dat,stiekem sigaretjes roken je eerste kus en een boze vader die daar allemaal achter kwam,en dan voor de bioscoop stond om je naar huis te brengen (om de hoek) want ik woonde toen op de brielselaan 110

j.hartmans5@chello.nl

ja ja bioscoop harmonie gaesbeekstraat wie herrinerd zich deze niet maar wat veel mensen niet weten is dat de keiharde bioscoop eigenaar de Hr van ,t,hof een groot sociaal voelend mens was hij organiseerde uitstapjes voor ouderen en zieken zo,n beetje de voorloper van de Zonnebloem
hij kreeg alles gedaan op dit gebied hij kon bedelen als de beste een beetje Johan Bodegraven figuur
Zijn er misschien nog mensen die dat weten
jan hartmans

Karel Schillert - k.schillert@casema.nl

Ik ben nu 75 jaar,maar ik herinner mij bioscoop harmonie nog als de dag van gisteren.
Ik woonde destijds op de putsebocht en wij gingen met een paar vrienden uit de straat elke vrijdag naar de harmonie.
Daar draaide elke week een nieuwe film, soms voor boven de 18 jaar en dan was het een hele truc om toch binnen te komen want wij waren zo`n 15 of 16 jaar en het lukte dan ook niet altijd.
Erg leuk dat u deze oude foto`s op het internet heeft geplaatst!

Eddy van Raad - eddyvanraad@hotmail.com

Hallo hennie, tranen met tuiten huilde ik omdat ik er niet in mocht, ja geen wonder voor die tijd had ik een korte broek aan en je moest 12 of 14 jaar zijn om binnen te mogen komen, de portier in die tijd was in mijn ogen heel gemeen want je moest eerst betalen aan hem en dan gaf hij het geld aan de kassiere en dan gaf zij het  wisselgeld weer terug aan de portier en dan weer aan de klant, nadat je betaald had zei hij jij ben geen 12 jaar je mag er niet in, huilen en geld kwijt, mijn zus was ook geen 12 maar zij toonde lang voor haar leeftijd en mocht er wel in, mijn moeder had een truc  bedacht en zei ik ga achter je staan en als je er niet in mag dan zeg ik , dat klopt niet wat dit is mijn buurjongen en die is wel zo oud, en dan mocht ik doorlopen, de keer dat ik er niet in mocht mocht ik een ijsje halen in de snackbar aan het einde van de gaesbeekstraat richting kat. lagendijk het verzachtte de pijn en de tranen.

hans zonnevylle - Ik ging van zwijndrecht met de trein en tram vaak naar de harmonie. Naar allemaal van die hammer horror films. De sfeer van die films en de bioscoop vond ik geweldig. Harmonie bioscoop in een gewonen rotterdamse straat. Ik was toen 15 jaar.

Arie van Kooten "Zo begint het leven"Het was de titel van een film waarmee men in die tijd (circa 1952) ietsvan sexuele voorlichting wilde geven. De film zou in deze tijd geen hond trekken.....Maar toen werd het vooral door ons als een spannende film gezien, misschien wel met blote borsten. Je weet maar nooit. Alleen, hij was voor "14 jaar"zoals dat heette. Nou dan vroeg je aan een volwassene gewoon of je met hem of haar mee naar binnen mocht lopen. Onder begeleiding dus, want ik was nog maar 13.Het speelde zich af in de Harmonie, een heel bekende bioscoop in de Gaesbeekstraat.Wat een tijd.

P.H.van der Stokker De Harmonie, mijn eerste film daar gekeken 12 jaar was ik toen, ik had mijn vader geholpen acher de melkwagen dan kreeg ik wat centen voor de bios. Die film was trouwens voor veertien jaar ik in korte broek op mijn tenen lopend om maar zo groot mogelijk te lijken. Wij woonden in de geervlietstraat net om de hoek, er was altijd drukte met aan en uit gaan van de film, ook gezellig.Dat huis boven de bios heb ik ook mijn eerste drankje gedronken, Wat ook altijd bij de bioscoop stond was donaldduck, zo noemde wij die man, die kwam met motor en zijspan en verkocht allerlei snoep, en hij riep altijd ik hoor het nog. DROP PEPERMUNT en KAUWGOMMMMM. De patat zaak op de hoek deed ook daar door goede zaken, ik ben al lang weg uit Rotterdam, maar in mijn hart niet dat gaat nooit weg.