19 mei 2011.....Ria,

Van Oostvoorne zelf herinner ik me niet veel, wel dat ik via Licht en Lucht (via de Rotterdamse GGGD)? in de grote vakantie zes weken er naar toe ging.
Vanaf de Rosestraat naar Oostvoorne met de stoomtram, wat ik verschrikkelijk vond stinken.
Je moest er echt mee, dus ook met slecht weer.
Bijgaande foto die ik nog heb uit die tijd, ik zit links van het bordje van groep 29.

Met vriendelijke groet, R. Stoop v.d. Biggelaar

Ik woonde vanaf 1952 in de wielewaal en één van onze uitdagingen was de moordenaar in de gaten te houden en telkens als we zijn fluitsignaal hoorde, wanneer hij de Kromme Zandweg naderde, naar de kruising te rennen om de trein voor te zijn en er snel een paar spijkers op de rails te leggen.
Wanneer de moordenaar voorbij was zochten we naar de spijkers die dan mooi plat gereden waren (als je ze al terug vond natuurlijk).
Ook speelde we allerlei spelletjes op de rails op hoogte van de oude remise en sprongen dan pas op het laatste moment in de slootkant naast de volkstuintjes om de trein door te laten.
Af en toe sprongen we op de laatste wagon als hij net de Kromme Zandweg was gepasseerd en reden dan zo ver mogelijk mee.
Terug moesten we dan dat hele stuk weer lopen.

De wijkagent met de bijnaam “melktand” hield altijd wel een oogje in het zijl en kwam het wel voor dat je bij thuiskomst al werd opgewacht en had hij al in geuren en kleuren verslag uitgebracht aan mijn ouders .Het was voor hem niet zo moeilijk om op afstand te zien wie er op de rails aan het spelen waren. Bij ons thuis hadden we als kind n.l. allemaal een prachtige blond kopie dus was dat voor hem niet moeilijk. Een flinke uitbrander van pa en zonder eten naar bed was dan de penalty.

Leuke herinneringen aan een lang vervlogen tijd doen herleven bij het zien van deze foto’s en het lezen van zoveel leuke verhalen.

Gr. J. Zijffers

Dieter Bloch

Leider kann ich nicht gut holländisch schreiben. Auch die Sprache kann ich nicht sehr gut sprechen, obwohl ich fast alles verstehen kann. Denn 3 Schwestern meiner Oma sind in den 20er Jahren in die Niederlande gezogen und haben dort geheiratet. Gewohnt haben sie in s'Gravenhage. Daher habe ich als kleiner Junge viel Zeit in Holland verbracht. Ich selbst bin 1952 geboren und zum ersten Mal überhaupt 1958 am Meer gewesen - in Oostvoorne, einmal bei einer Familie Verhoeft (?), am Voorweg 28 und später einmal bei einer Familie Both am Nieuweweg 20, mit deren Hund Polly ich immer gespielt habe. Daher habe ich schöne Erinnerungen an Oostvoorne und die kleine Bahn und kann mich noch gut erinnern, dass ich mit Vater und Mutter mit dem Zug von Deutschland aus nach Rotterdam gefahren bin und dort in der Rosestraat in die Tram nach Oostvoorne umgestiegen bin. Der Zug hat mich schon als kleiner Junge fasziniert und noch heute kenne ich alle Stationen, durch die der Zug damals gefahren ist. - Ich hatte fast Tränen in den Augen, als ich in diesem Jahr ein Modell der RTM in der Dortmunder Westfalenhalle bei einer Modellbau-Ausstellung sah.
Nach über 50 Jahren hat mich meine frühe Jugend eingeholt. Ich habe mich lange mit einem der Modellbauer unterhalten, der mir erzählte, dass er in Portugaal geboren ist und mir von der Bahn erzählt hat. Als ich wieder zu Hause war, habe ich die alten Fotoalben meiner Mutter hervorgeholt und in den Bildern von Oostvoorne gestöbert.
Leider habe ich keine tollen Bilder mit der alten Bahn mehr gefunden. Nur eines, das meine Mutter zeigt und etwa 1962 in der Nähe von Brielle aufgenommen worden sein muss. Dabei war noch eine alte Postkarte mit dem Stationsweg, und ich glaube, dass dort der alte Bahnhof abgebildet ist.
Diese Bilder maile ich Ihnen hier mit. - Dank Internet ist es heute möglich, die Spuren der eigenen Vergangenheit wieder zu entdecken. Morgen, am deutschen Muttertag, steigen wir mit der ganzen Familie ins Auto und fahren nach Oostvoorne. Meine Mutter ist jetzt 83 Jahre alt und wird bestimmt viel Freude haben.
Sie haben bestimmt alles verstanden, denn ich weiß, dass Niederländer viel besser deutsch sprechen und verstehen als umgekehrt. Pflegen Sie mir die Erinnerung an die kleine Bahn.
Viel Erfolg dabei wünscht Dieter Bloch aus Deutschland. Daag..

Ans

In 1959 woonde ik aan de Boergoensevliet nr. 5.
Wij waren zonder vergunning in deze benedenwoning getrokken en wisten dat we er weer uit moesten dus lag er geen vloerbedekking in de gang.
Bij slecht weer was dat een leuke reden om iedereen die in de sneeuw of regen op het treintje stond te wachten uit te nodigen om in de gang te komen staan.
Dit was soms lachen geblazen.
gr. Ans

Irma Meijdam

Ja , dat treintje zal ik m'n leven lang niet vergeten ....

We woonden in de Slaghekstraat en ik moet ongeveer 2 of 3 jaar  ( ik ben nu 54) geweest zijn toen ik ermee in 'aanraking' kwam ... hier mijn verhaal ...

zoals iedereen woonden we toendertijd met meerdere families op 1 trap , boven ons woonden de fam van Dalen waar mijn ouders heel erg goed mee om gingen , en zo gebeurde het weleens als mijn moeder het druk had dat 'tante Alie' op mij of mijn oudere broer paste.
Toendertijd had iedereen een touw langs de trapleuning lopen waarmee je makkelijk van boven af open kon doen en kon je ook makkelijk door de brievenbus de buitendeur open maken ( toen ging dat nog ... )
Ik was toen al helemaal bezeten van honden en katten en nam alles wat maar los liep in Rotterdam mee naar huis als ik even de kans kreeg , dit temeer omdat mijn ouders geen huisdieren wilde op ons bovenhuis .
Ik kan me nog herinneren dat ik toen bij Tante Aal was en dat ik buiten op de straat een loslopende hond zag welke ik onmiddellijk wilde gaan redden ... dus u raad het al, ik liep naar de gang en trok aan het traptouw en ging de straat op, tante Alie had hier niks van gemerkt ...
De hond liep richting de Slaghekstraat uit richting Afrikaanderplein en zo naar de Maaskade, dat had hij meer gedaan, want hij ging direct door naar de vuilnisboten en bananenboten die daar lagen om te zoeken of daar nog iets eetbaars was, ik volgde hem natuurlijk zonder notie dat ik daar kon verdrinken.
Inmiddels was de hele buurt op de hoogte van mijn verdwijning en waren door heel Rotterdam zuid naar mij op zoek op de fiets.
Gelukkig ben ik op goed geluk gespot door een buurvrouw toen ik net de kade naar beneden aan het klimmen was over de gladde kinderhoofdjes, dat kwam doordat ik een grote strik in m'n haar had, deze was nog net te zien vanaf de kade anders had ik denk ik dit nooit op kunnen schrijven .... het enigste wat ik me hiervan kan herinneren is dat ik in m'n broek geplast had en dit heel vies vond omdat ik al zindelijk was ...
Terugkomend op het 'treintje' .... ik moet daarmee in aanraking zijn geweest omdat als mijn moeder naar de markt op het Afrikaanderplein ging en ik met haar, zittend in de kinderwagen, altijd begon te gillen en te huilen als we over de treinrails reden ....misschien heeft het treintje wel heel hard voor me moeten remmen en mag ik van geluk spreken dat ik dit nog na kan vertellen ....
Deze herinnering is mij tot op de dag van vandaag nog steeds bij gebleven ... ik ben toen ik een jaar of 20 was nog een keer naar het spoorwegmuseum in Utrecht geweest om daar m'n "oude vriend " te bewonderen en te bedanken ....

Met vriendelijke groet
Irma Meijdam
10-06-54

Hans

Ik ben wat oude familiestukken aan het lezen, en zie dat een neefje van moeders kant in ongeveer 1937 bij het knikkeren is overreden door dit treintje. Dit is gebeurd in de Putselaan voor hun huis.
Mijn moeder heeft het dus altijd over "de moordenaar". Maar ik zie dat dit inderdaad de bijnaam voor dit treintje was.
Naar nu bleek geheel terecht dus.
Het jongetje was slechts 5 jaar geworden.
Zou de trein n.a.v. dit voorval zo zijn gaan heten ?
Hans

Helmuth Tjemmes

Ik ben van 1943 en wij, mijn grote broer van 1942 en ik, gingen in de zomer van ik denk ergens eind jaren '40 begin jaren '50 met een heleboel kinderen met een oude (leger)trein naar Oostvoorne. Deze trein reed net als het moordenaartje door tot op het groene strand. Dat was zo'n  trein met aan beide zijden een deur in de coupé, waarmee je met een band het raam open en dicht kon doen.
Ik kan me nog goed de geur in de trein herinneren, van al die pakjes brood met al dan niet andere etenswaren die wij als kinderen bij ons hadden.
Al deze etenswaren werden onderweg al opgegeten.
Ik weet niet door wie dat georganiseerd werd.
Later, dat is in het begin van de jaren '50 geweest toen hebben mijn ouders een "huisje" op het Kruinigergors neergezet. Dat was gemaakt van oude sinaasappelkistjes, later werd hiervoor een oude directiekeet waarvan de onderzijde verrot was gebruikt. Deze is destijds door mijn vader op de zolder in de Joubertstraat korter gemaakt en dan met een vrachtwagentje naar Oostvoorne gebracht. Daar is het huisje in elkaar gezet.
Later gingen wij heel vaak met het trammetje naar Oostvoorne welke stopte in het centrum van Oostvoorne en dan lopend naar het Gors.
In een later stadium gingen we altijd met de fiets naar Oostvoorne.
De allerlaatste rit naar het strand (wanneer weet ik niet meer) heb ik ook meegemaakt, alleen de door mij destijds gemaakte foto’s zijn op de één of ander manier niet gelukt. 

Lucia van Es-Stuurman

Vaak gingen wij vroeger van de Boergoense vliet met het "moordenaartje" naar Zwartewaal waar het ouderlijk huis van mijn moeder was.
Wanneer je daar aankwam en door het dorp liep zaten veel mensen buiten op een omgedraaide rechte stoel met de armen over de leuning. " van wie ben jij er 1" werd er dan gevraagd.
Zomers namen we vaak de tram naar het strand.
Op een keer, ik was nog klein, stond mijn vader met de auto zonder benzine  op de tramrails op de Spijkenissebrug. Daar kwam de tram aan! Doodsangsten stond ik uit.
Net op tijd kon de auto van de rails geduwd worden. Nu kijk ik nog regelmatig naar de restanten van de "oude brug" en verbaas me dat daar ooit 2 auto's naast elkaar overheen reden.
Lucia van Es-Stuurman, 1954

F.A. Houtman

In 1963 reed ik als trambestuurder op tramlijn 2. Vertrekkende vanaf de halte
Wolfhaartsbocht-Boergoensestraat moest de conducteur van de motorwagen plaats nemen voor de tram en dan via een fluitsignaal het sein veilig geven als er geen R.T.M.tram in aantocht was. Met de fluit los in de mond, kwam er vanaf het Maastunnelplein een R.T.M.tram door de flauwe bocht aangereden.
Wellicht door de schelle claxon van de R.T.M.tram viel de fluit uit zijn mond en belande  op de rails.Toen de R.T.M.tram gepasseerd was had de fluit van mijn conducteur een iets andere vorm aangenomen. Mijn lachspieren konden dit niet helemaal verwerken zodoende stond ik nog stil toen de R.T.M.tram al aan de halte Boergoensevliet stilstond.
Vr.Gr. F.a.H

Hans Luijt

Het "Moordenaartje" was voor mij, ik denk zo in 1960, een illegale vorm van openbaar vervoer. Ik woonde in de Fransbekkerstraat en zat op de Jan Ligthartschool aan de Zegenstraat. We sprongen bij de Boergoenschestraat achter op het treintje en bij de Van Blommesteijnweg er weer af. Dat scheelde weer een stuk lopen. Bewoners op de Boergoensevliet waarschuwden de politie en via de Kaatsbaan en het Haagse Veer en met 100 strafregels cadeau waren we drie uur later weer terug op school. Een brief mee voor mijn ouders, drie weken geen zakgeld (3 x f 0,10) en na 17:00 uur niet meer buitenspelen, was de schrale opbrengst van zo'n ritje. Op jonge leeftijd was mijn atletisch vermogen om aan het treintje te hangen al op hoog niveau, als je maar de prijs betaalde. Zo heb ik ook "Melktandje", wijkagent van Dijk leren kennen. Als ik zijn fiets bij ons voor de deur zag staan wachtte ik net zo lang totdat hij weer weg was. Achteraf bleek dat Van Dijk wel eens een bakkie thee kwam drinken bij mijn moeder (netwerken heet dat tegenwoordig). Maar goed, de schrik zat er wel in. Ik heb later nog wel eens gescharrelt met zijn dochter als de club van Timoteus afgelopen was. Uiteindelijk ben ik toch nog aardig terecht gekomen, tenminste zonder interventie van maatschappelijk werkers en de reclassering.

ger hazeleger

gerrit hazeleger, ik ben van 1952.
Ik ben een keer, toen ik ongeveer vier jaar was, met de familie met dat boemeltje naar het strand geweest (ik woonde in de meiendaal) ik weet nog dat een man onder het rijden achterin er uit sprong en hardlopend hem bij kon houden, en weer instapten, het was die dag bloedheet, maar het heeft heel veel indruk op mijn gemaakt. gr ger

Wim Witte

Ik ben van 1960 en als de school uit kwam ging ik altijd naar het havenhoofd van middelharnis kijken hoe de boot aan kwam. Ik vond dat prachtig. Ik woon nog steeds in Middelharnis en ik kan maar geen materiaal vinden van de Haringvliet. De stoomtrein was al weg in Middelharnis maar het spoor lag er nog. In 1973 ging ik met de RTM naar school met de bus en daar kwam toen in die tijd een nieuwe chef Jan van Brouwershaven. Een grote kerel met een snor en een blauw pak aan. Het mooie is dat ik hem na meer dan 30 jaar weer terug heb gezien sterker nog hij helpt nu in onze computerzaak. Jan heeft een dvd van de RTM en hij heeft ook nog steeds de kaartjesdraaier van de bus. Ik was zelf altijd op de haven te vinden als ik de boot maar zag aankomen en vertrekken. Nu zit ik zelf al bijna 25 jaar op zee. dus mensen wie heeft er voor mij materiaal van de Haringvliet en wat voor motor stond er in en hoe zag het stuurhuis eruit dat zou ik zo graag willen zien.

Lenie Sijlaar

hallo hennie, ik woonde op de brielselaan in een ben huis, als het moordenaartje langskwam lag ik me'n bed teschudde, ook het kolenspoor, reed erlangs ik en me'n vriendinnen gingen weleens  stenen op de rails leggen we maakten ook van oude kleden een soort tent die bonden we met knijpers aan het prikkeldraad van de moordenaar vast maar we vonden dat toen heel normaal,als die trijn dan langskwam schudde die tent op ze,n grondvesteer zijn ook veel ongelukken gebeurd met die trijn in de 6 weken zomervakentie kwamen er heel de dag door treinen met kinderen voorbij die gingen naar oostvoorne dikwijls dacht ik,ik zou er ook wel een keer mee willen rijden,was zeker erg duur ik heb er 29jaar,gewoond maar helaas nooit in de moordenaar gezeten me,n vriendinnen waren sera oosssanen die hadden een kruideniers winkel op de laan haar vader was parlevinker in de haven zomers ging alles eruit en gingen we met 9mensen varen door nederland met dat bootje sonja v d spui bakker is mijn andere vriendin haar opa had op de laan een ijszaak met vers ijs in de basjungerius straat had hij grote blokken ijs die hij dan op zijn fiets naar de ijszaakbracht. Ook had je een dok aan de overkant  mannen met smerige pakken en kapuchons kwamen daar bij oma smaling koffie drinken zij had een grote dikke kater daar lopen zal ik nooit vergeten molly heette hij rood was hij was zo,n lieve vrouw het is wel een lang verhaal geworden maar als je ga tikken rollen er steeds meer herrinnerigen uit het was een heerlijke tijd daar ik zou nog uren doorkunnen gaan het is een prachtige site hennie ik heb hem ook naar me'n vriendin in amerika gemaild die vind het ook fantastich zij had het eerste biologisch eethuis in rotterdam in de mauritsstraat dus kan zij haar hart ophalen aan al deze verhalen is ze toch nog een beetje hier


nou hennie ga zo door het is een heerlijke rotterdamse site       groetjes lenie sijlaar

gerrit van ginkel

Een broer van mij moeder werkte op de remise annex werkplaats aan het einde van de boergoensevliet waar nu eindpunt lijn 2 is ben zelf geboren in de zuidhoek en heb op de marnixschool aan de voornsevliet op school gezeten na schooltijd altijd naar de vliet wachten op het trammetje en dan een stukje meerijden richting blommesteijnweg.

joke rieteco van rhee - Joke

Nou ik heb nog wel een herinnering aan dat moordenaartje.Als klein meisje was ik al bang omdat het moordenaartje genoemd werd. En als die trein langs kwam en ik was in de buurt van de Brielselaan en hij ging fluiten en stomen dan, dan gilde ik moord en brand.Ik liep geen stap meer.
Heel bang was ik er van.

Atie Plomp - b.plomp@tiscali.nl

Elke zondagochtend zat ik (toen zo'n 2-3 jaar oud in '56-57') bij mijn vader voorop de fiets op weg naar de kerk. zelf woonden wij in de bredestraat in het centrum, maar onze kerk was in een garagepand in de gaesbeekstraat. ergens halverwege de rosestraat doorkruiste het moordenaartje ons fietspad. voor dat trammetje was ik niet bang, maar voor dat keiharde geluid waarmee die a.h.w. wilde zeggen: pas op, ik kom er weer aan... ik was er als de dood voor en gilde elke zondag strijk en zet alles aan elkaar. zodra we vanaf het stieltjesplein de rosestraat inreden begon de angst zich al van mij meester te maken ondanks alle zorgzame en liefdevolle pogingen van mijn vader om mij gerust te stellen. overigens  heeft mijn vader (jan de mik) nog bij de RTM gewerkt als schilder en één of meerdere van de logo's ontworpen en op de wagons geschilderd (begin jaren 50). maar je ziet het: de vroege traumatische ervaring heeft zijn sporen getrokken. ik ben het nooit meer vergeten! atie plomp-de mik

20-07-2006 - Pim Venhorst - p.venhorst@concepts.nl

Ik ben van 1937 en heb op de kleuterschool gezeten, wat naast het stationnetje aan de Rosestraat stond. Leuke tijd, voor zover ik mij dat nog herinner.
Het treintje herinner ik mij ook nog heel goed.
Eenmaal per week, wanneer er beestenmarkt was op de Boezemsingel, kwam het treintje met ladingen koeien, die vervoerd werden in daarvoor bestemde wagens.
De veeboeren, die in de passagiersrijtuigen reisden, dronken eerst koffie in het tegenover het station liggende cafe "Numansdorps Koffiehuis". Daarna dreven zij de koeien lopend over de bruggen, richting Boezemsingel.
Als kind zijnde vond je dat een spannende bezigheid en soms liep je dan hele einden mee.
Voordat de diesellocs kwamen waren er de stoomlocomotieven. In het begin waren dat van die vierkante machines.
Laatst was ik in Rijsoord in restaurant "De Brokkendoos", het voormalige stationnetje/wachtkamer en cafe Bellevue.
De naam Brokkendoos had te maken met het feit dat er met die vierkante locomotieven nogal eens ongelukken gebeurde op de kruising met de Lagendijk. De inwoners van Rijsoord noemde het treintje in de volksmond "de brokkendoos". Enkele jaren geleden was ik op wintersport in Oostenrijk en daar bleken op een bepaald traject in Tirol nog enkele motorwagens van de RTM te rijden.
Leuk om tijdens een vakantie in Oostenrijk toch weer even een stukje jeugdsentiment op te snuiven.

12-07-2006 - P.Reijerkerk - p.reijerkerk@quicknet.nl

Toen ik de bovenste foto op 9 februari 1965 maakte, was dat één van mijn eerste kleurenfoto's.
Toch leuk, omdat de Boergoensevliet en omgeveing nog steeds veel herinneringen oproept. Vanaf 1962 ben ik -als scholier- hier bijna dagelijks met de RTM-tram langsgekomen. Overigens is de RTM nog steeds mijn "bloedgroep" als het om railvervoer gaat. Na m'n school heb ik er nog enige jaren gewerkt en anno 2006 ben ik als medewerker actief bij één van de twee echte stoomtrammuseua, de Museumstoomtram Hoorn-MedembliK. Met het andere -het RTM-museum te Ouddorp- heb ik goede contacten. De M 1805 "Meeuw" van de foto is daar overigens nog te bewonderen.

30-06-2006 - Sonja van Rossum-Niessink - sonja_sm@hotmail.com

Ben in 1954 geboren op de Dorpsweg en wat was het een feest als we (samen met de buren)met het treintje naar het strand van Oostvoorne gingen.
De reis zelf was al een uitje, in Oostvoorne stapte we bij het 1e strandpaviljoen uit, en dan gingen we verder lopen naar strandpaviljoen 'de Zeemeeuw' om daar heel de dag te verblijven.
's Avonds gingen we verbrand en al weer terug met het treintje.

30-05-2006 - Paula Velders - paula.velders@hetnet.nl

Vele herinneringen heb ik aan het stoomtrammetje. Samen met m'n oma naar Oostvoorne of naar Rockanje. Vooral in het voorjaar dan was het altijd erg druk, schoonmaak spullen mee en dan naar het Kruininger Gors, daar hadden mijn grootouders een huisje en dat moest natuurlijk schoongemaakt worden. Op zondagmiddag weer terug naar Rotterdam, dan was het vaak moeilijk een plaatsje te krijgen en dan zaten we op het balkonnetje.  Wij stapten altijd in of uit aan de halte Boergoense Vliet.

28-05-2006 - Ben Ruberg - b.ruberg1@chello.nl

Ik ben geboren in 1954 op de Boergoensevliet hoek huismanstraat,dus ik heb tot ongeveer 1965 heel wat treinen horen en zien voorbijkomen.
Als ik mij niet vergis is de bovenste kleurenfoto de motorwagen de Bergeend. Op een ochtend omstreeks 1963 werd ik wakker door een doffe dreun
een lege zandkiepauto had kennelijk de Bergeend niet gehoord of zien aankomen.De Bergeend was uit de rails geslagen en zat aardig in elkaar.
De zandauto had minder schade. De motorwagens hadden allemaal vogelnamen N.L. De Blauwe Reiger, de Zwaluw,de fuut, de Sperwer.(die leek veel op de metro)weet iemand er nog meer?

23-05-2006 - Arie Boertje - boertje.arie@kpmg.nl

Wat een heerlijke foto's van die goede oude stoomtram. Hij bracht ons wiebelend en schokkend van de eilanden en Voorne Putten naar de stad. Om boodschappen te doen of om een nieuw 'kleedje' te kopen.

Ook nu nog rijdt deze tram regelmatig in Ouddorp (vanaf Punt West over de Brouwersdam). De eerstvolgende rijdagen zijn op Hemelvaartsdag en 2e Pinksterdag 2006.

Kijk eens naar de website: www.rtm-ouddorp.nl - Met vriendelijke groet, Arie Boertje - conducteur der RTM

19-05-2006 - Nelly de Groot/Wubbels - petronella_d@yahoo.com

Ja ik kan me dat treintje heel goed herinneren, ik ging namelijk naar de bewaarschool die daar vlak naast was. 1937 tot 1940 Ik vind het zo fantasties om die ouwe foto's te zien. Wij wonen al 53 jaar in Australia. Maar ik vind het toch leuk om al die ouwe tijd weer terug te brengen in mij gedachten, mijn dank Nelly de Groot/Wubbels

04-03-2006 - v. Os - co2402ma@zeelandnet.nl

Kan iemand mij vertellen de historie van de Spijkenisserbrug, vanaf de dat de moordenaar tot aan nu met de jaartallen van de vernieuwde bruggen?

18-02-2006 - H. van Suijlekom - h.suijlekom@chello.nl

Toen deze ''moordenaartje''reed was ik een jaar of 6 maar wat ik wel wist dat als hij bij de boergoensesstraat in reed was het bijna altijd RAAK!
Maar ik was toen nog te jong om hem bewust meetemaken.Maar volgens mijn vader & moeder was toch een feest als je met die trein mocht meerijden. p.s. ik ben van 1957 dus een eenvoudig rekensommetje leerd dat ik nu dus 48 ben.Dus te jong om een goed oordeel te kunnen geven over het moordenaartje.Maar dit is alles wat ik er van herinner.
Een vriendelijke groet van Dhr H. van Suijlekom uit Rotterdam.

15-02-2006 - Adrie Rietveld - adsl431755@tiscali.nl

Ik ben geen Rotterdamse van geboorte, maar woon al jaren hier.
Ik ben geboren in Klaaswaal [oudesluis] waar het moordenaartje haast bij ons binnen kwam zo dichtbij kwam hij langs ons huis, ik weet nog dat het voor mijn vader die toen erg vroeg op moest ,tevens de wekker was, zodra de trein van half 10 langs ons huis kwam stond hij op en ging naar bed, ik was toen nog maar een schoolmeisje, maar dat vergeet je nooit.
En tevens was het groot feest als ik met mijn moeder een dag naar de stad ging met het zelfde moordenaartje.

09-02-2006 - Ben Bosch - b.bosch@hotmail.com

Ik was matroos op een tankschip genaamd toiler 3, dat ging naar de werf in hellevoetsluis bij niestern in het oude marine dok. tegenwoordig een jachthaven. dat zal geweest zijn ongeveer 1956/57 ik weet nog dat het een hele bloed hete zomer was.wij moesten daar opnieuw geklonken worden dwz nieuwe klinknagels. wij gingen elke dag met de moordenaar heel vroeg van stieltjesplein naar hvoetsluis om ‘s nachts te werken daar het overdag veel te heet was voor de klinkers. Wij hebben daar heel wat weken elke dag heen en weer gereist. ik was nog jong maar weet het nog heel goed. Jaren later ik was wat ouder heb ik met mijn vader 2 nieuwe tankschepen genaamd pam van de shv bij niestern opgehaald. Eens per jaar kom ik nog met mijn vrouw in hvoet dat is dan op stoomdagen en ga toch even kijken aan het oude dok. (geb. 13*03*1941)

29-01-2006 - Simon J. de Waard - s.j.de.waard@hccnet.nl

Ik zat indertijd een (niet zo best) jaartje op de ULO aan de Dordtsestraatweg en daar kwam ook zo'n RTM treintje langs. Net voorbij de Smeetlandsedijk tippelde het een keer uit de rails. Wat mij altijd bij is gebleven, is het onderzoek van de politie. Er werd een film gemaakt van een politieman, die op een biels ging staan springen en dan zag je de rails over een flinke lengte los in de zand liggen en mee op en neer gaan.

27-12-2005 - Kees van den Adel -- blackbuff@tiscali.nl

Mijn naam is Kees van den Adel. Ik ben van 1943 en woonde destijds aan de Hillevliet naast de banket Bakker van der Stelt. Ik herinner mij nog de Stoomtram die over de Beijerlandselaan / Hillevliet voorbij reed. Pas in 1951 kwam de "moordenaar" in beeld. Ik weet niet of de Stoomtram ook een bijnaam had? Wie het weet mag het zeggen, bij voorbaat dank.

Hoe de Moordenaar aan zijn naam kwam......
Het gerucht ging, volgens de krant "Het Zuiden" van toen, dat de "Moordenaar" met de verkeerde spoorbreedte was besteld, ongeveer 6mm te breed. Dat kwam, per vergissing, omdat de rails naar Oud Beijerland breder was dan de rails naar Oostvoorne. Dat euvel kon niet verholpen worden. Men ging ervan uit dat de rails naar Oostvoorne, op den duur, wel op maat zou slijten. Daardoor was de "Moordenaar" vooral in bochten moeilijk te besturen. Vooral door het piepende gekraak van de wielen schrokken veel paarden die met wagen en al, in die tijd, op hol sloegen. Hierdoor kreeg het trammetje al snel de bijnaam van de Moordenaar.

16-12-2005 - Adrie van Wijk -Buurman -- adrie@vanwijk.ws

Ook ik ben geboren in de Nieuwenhoornstraat, in 1946 op nr. 66.
Wij zijn in 1951 verhuisd naar de andere kant van de Boergoenschevliet n.l. de Zegenstraat. Mijn zusje ging in de vakantie elke dag met de tram naar
Oostvoorne. Een oom en tante, zij woonden naast van Doorn, aan de Schulpweg, gingen elk jaar op vakantie in Oostvoorne. In 1964 had ik een collega die ging elke dag van de Boergoenschevliet naar huis met de tram, als de tram er nog niet was ging hij iets drinken bij Bolle Klaas. Vorig jaar sprak ik iemand die zijn vader was machinist geweest op de tram, hij vond het vreselijk dat de tram het "moordenaartje" werd genoemd, omdat het leek alsof het de schuld van de machinist was als er een ongeluk gebeurde.

27-09-2005 - Harry de Vries - hpcconsult@planet.nl

Ik woonde aan de Wolphaertsbocht 161 van 1958 tot 1970. Als 6 a 7 jarig jongetje toog ik regelmatig naar de Boergoensevliet om 'stiekem' een stukje mee te liften met het treintje, hangend aan het achterportaal. Meestal sprongen we er bij de Wielewaal weer vanaf. Ik ging zo ook weleens naar mijn tante die in de Bouwmanstraat woonde of naar de patatkraam van Leen Nugteren op het pleintje bij de MULO. Het was een vertrouwd geluid - het fluiten van de trein en het gerommel op de rails - als ik 's ochtends wakker werd. Er waren ook wel wat ongelukken met het ding te betreuren. Meestal waren overstekende auto's de boosdoener o.a. bij de kruising Boergoensestraat - Fr. Bekkerstraat en de kruising met de Wolphaertsbocht.

12-09-2005 - Ina van den Brand -- ges.brand@planet.nl

Mijn man, Leo van Pelt, ging als 6 jarig jongetje al te enthousiast op de Boergoensevliet kijken naar het moordenaartje,werd geschept door een scooter, ging met een schedelbasisfractuur en verbrijzelde voet het ziekenhuis in voor anderhalf jaar. Toch is hij nog steeds gek op dat trammetje, verzamelt er alles van en krijgt er geen genoeg van. Zijn leven is er letterlijk door bepaald.

09-01-2005 - P.J. Flim - van Hoeven - nell.flim@wanadoo.nl

Ik denk aan voor 1940? Namen wij het stoomtrammetje vanuit Rotterdam naar Oostvoorne? Ik weet nog de lange; lange reis en daarna 1 weekje een vacantiehuisje en altijd het strand. Was het toen in de zomer warmer dan nu? Ik weet van geen regen of storm. Maar de herinnering is mij dierbaar.

09-01-2005 - René Vink

Ik ben net als Jan de Rijke geboren in de Nieuwenhoornstraat, nr 70 en wel in het jaar dat hij er vertrok: 1958. Mijn herinnneringen zijn dus maar vaag uit mijn allerjongste jaren. Ik was immers nog maar zeven toen de laatste tram reed. Maar toch kan ik me de motortrams wel een beetje herinneren. Maar die waren niet zo leuk als de stoomtrams. Daar stond je met open mond naar te kijken. Wij speelden vaak op het "pleintje van Schele Leen", zo genoemd naar de patatboer daar, dat ligt aan de krusing van de van Blommestijnweg met de Boergoensevliet. Als er dan eens stoomtram kwam, stopte je gewoon met spelen.
Ik herinner me een keer dat er een auto precies op de overgang afgeslagen was, uiteraard nèt op het moment dat de stoomtram er aan kwam. Fluiten dat ding natuurlijk. Ik zie de bestuurder nog uit  zijn auto springen om er hem maar gauw met de hand over de kruising te duwen. De tram hoefde nauwelijks te remmen dus erg "close" zal het niet geweest zijn, maar het maakte wel heel veel indruk op me. Dat waren spannende dingen in een tijd dat de tv-programma's niet rotter waren dan kapitein Zeppos of Floris.

19-12-2004 - Herman Crouwel - crouwel@planet.nl

Mijn Ouders kampeerde met een tent,later met een huisje, in het Kruiningergors, dus veel gebruik gemaakt van het trammetje vanaf de Rozestraat. Later bracht ik mijn Schoonouders er heen zij woonde op Goeree overflakkee, dus overvaren, Hellevoetsluis.

07-12-2004 - S. Groenenboom - siemenadrie@planet.nl

Ik zat van 1947 tot 1949 op de LTS te Brielle aan de van Sleenstraat. Ik woonde in Poortugaal en ging elke dag met"toen nog het stoomtrammetje" naar Brielle,waarik de bakkersschool bezocht.Zoals het bij alle schoolgaande jeugd toeging,probeerde je zo laat mogelijk op school te arriveren.Met de stoomtram kon je wel wat uithalen wat kwajongensstreken betreft.Als de tram aan het perron stond probeerden we de klepjes van de stoom open te zetten, waardoor de locomotief veel moeite om weer op stoom te komen. Ik zou graag ook van leerlingen die in die tijd op de LTS in Brielle zaten reacties ontvangen. Aan de LTS was ook een opleiding voor machinisten verbonden.Mooie fot trouwens. Tot horens.

Herinneringen Index