|
Pavoiseren
van molens.... |
|
Rubriek
Index |
|
Lia fietste in januari
van dit jaar lekker in het frisse winterweer langs de zuidrand van
Rotterdam en trof de Pendrechtse molen in feesttooi.
Ze schrijft:
't Was wel een beetje gek. We komen daar langs die molen, hangen er
allemaal van die vlaggetjes in de wieken.
Waarom die vlaggetjes daar hingen, weet ik eigenlijk niet.
En ik heb het ook niet kunnen ontdekken, want de molen was helemaal
niet geopend, zelfs.
Mischien was er kort daarvoor een open dag geweest, of zo? |
|
 |
|
De Pendrechtse molen
vrolijk versierd met vlaggelijnen in de wieken, januari 2000,
geknipt door Lia. |
|
|
|
Wel, het
pavoiseren van molens ("mooizetten", zoals dat officieel heet) is
een oud gebruik - bij feesten werd de molen versierd. Misschien viel
Lia's fietstocht op de verjaardag van de Koningin, op 31 januari?
We legden Lia's foto voor aan Bas, die gelijk begon te likkebaarden
en zei:
Zullen we dan daar gelijk es wat meer over vertellen?
Je begrijpt dat het antwoord op die vraag een volmondig "JA" was en
nou, daar gaan we dan ....
Zulke vlaggenlijnen tussen de "enden", dat is een vrij algemene
molenversiering. Met "enden" bedoelt een molenaar overigens niet
alleen de uiteinden van de wieken, maar hele wieken.
Zo geeft hij de snelheid van de draaiende molen op als bijvoorbeeld
60 enden, en dat betekent dan dat er 60 keer per minuut een wiek de
molenromp passeert.
Bij twee roeden met in totaal 4 enden op een molen draait de bovenas
in zo'n geval dus 15 omwentelingen per minuut.
Voor de lol even uitgerekend, bij een roede van 27 meter lengte
heeft de tip bij dat toerental een snelheid van ruim 76 kilometer
per uur - "een klap van de molen krijgen" komt dan wél aan, hoor!
Maar we dwalen af. Van een "mooigezette" molen loop je geen klap op,
die staat immers stil! |
|
 |
|
Houtzaagmolen "De Vlaggeman" van Abraham van Stolk & Zoonen in een
prachtige versiering.
Een van de mooiste versieringen die we ooit zagen, dus je moet ons
de wat mindere foto maar vergeven.
We schatten zo, dat deze foto in 1898 is gemaakt, bij de
Troonsbestijging van Prinses Wilhelmina - kijk, de kroon hangt
bovenin midden tussen de vlaggen, met een Nederlandse vlag er boven.
De andere vlaggen zullen, naar we aannemen, wel Rotterdamse vlaggen
zijn geweest.
Wat is dat toch een feestelijke kleurenstellling, ons
Groen-Wit-Groen!
Heb je trouwens gezien, dat er op elke wiektip nog een losse vlag op
stok staat? Dat was weer het Rood-Wit-Blauw. |
|
|
|
Zoals je
in de twee foto's direct hierboven en hieronder wel duidelijk ziet,
horen de vlaggen GROOT te zijn.
Zeker voor de traditionele Rotterdamse vlaggentooi werden hele
meer-persoons-beddelakens van vlaggen opgespannen.
Tegenwoordig zie je vaak dat molens - zelfs Rotterdamse - worden
opgetuigd met lijnen met van die kleine puntvlaggetjes, zoals we die
vroeger aan de fiets hadden, en waar ze tegenwoordig ook
supermarkten, bouwmarkten, meubelboulevards en tuincentra opsieren,
en zo. Nou, die flutvlagjes zie je op een klein beetje afstand echt
helemaal niet meer.
Op de foto's van "De Vlaggeman" en "De Reus" ziet het er wel even
anders uit.
Merk op dat bij "De Reus" hieronder zelfs de balie is versierd met
groen en vlaggen.
En heb je gezien dat in de einden van de enden aparte versieringen
zijn ingewoven? Ogen op de beneden-enden en harten op de boven-enden.
Zo hoorde het ook.
Die regel was gebaseerd op een oud Christelijk lied: "Het oog omhoog
en het hart daarboven, hier beneden is het niet!" |
|
 |
Oliemolen "De Reus"
gepavoiseerd. Er staat een lekker straf windje dus de vlaggen staan
strak.
Het volk rond de molen is feestelijk uitgedost en heeft zich netjes
met het gezicht naar de fotograaf opgesteld om op "Rotterdammers"
vereeuwigd te worden.
Deze foto dateert volgens ons ook van het al genoemde
Inhuldigingsfeest. |
|
|
|
Het
mooizetten werd - en wordt - gedaan bij heugelijke gebeurtenissen,
hetzij in de molenaars- of eigenaarsfamilie, hetzij bij de
polderbesturen, hetzij bij nationale feestgelegenheden.
De foto's die we hier geven laten zien hoe dit in Rotterdam moet. Zo
En Niet Anders. Maar bedenk wel, dit soort dingen was - en is -
bijna altijd streekgebonden.
Ergens anders zegt de etiquette misschien wel iets anders. Maar daar
hoeven wij ons hier geen zorgen om maken. Oh, en nog een detail.
Als het feest is, moet alles niet alleen feestelijk worden versierd,
dan moet er ook netjes opgeruimd worden.
Zie hoe
fraai de opgerolde zeilen door het hekwerk van de wieken gevlochten
zijn.
Onderstaande molen, "De Vier Winden" in Terbregge, is Rotterdams
maar laat het behoorlijk afweten. Wat een miniatuurlappies!
Maar - en dat is wel weer leuk - je kunt hier nog een andere uiting
van feestvreugde waarnemen.
Daarom durven we hem (de foto, niet de molen) er op deze pagina toch
wel bijzetten.
Deze molen staat "in de vreugd". Dat wil zeggen dat de enden iets
"te kort gevangen zijn", oftewel, dat de staande roede net vòòr de
verticaalstand is stopgezet.
Deze stand heet ook wel "komend", omdat het onderste end als het
ware "er aankomt". De tegengestelde stand bestaat ook, hij heet -
had je vast niet gedacht - "gaand".
De gaande stand wordt ook wel "de rouwstand" genoemd. In dit
bijzondere geval wordt soms ook de vlag op de kap halfstok gehesen.
Je had inmiddels wel begrepen dat de komende stand werd gebruikt bij
huwelijken en geboortes? |
|
 |
|
Molen "De Vier Winden" te
Terbregge feestelijk uitgedost. |
|
Rotterdam
toen en nu |