Oorlogsbeelden index

Wat "het Bombardement" betekent.......

Nico Grip was een jochie van zeven, toen de Tweede Wereldoorlog uitbrak. Hij woonde destijds aan de noordrand van de stad. Die omgeving was niet direct betrokken bij het Bombardement van 14 mei 1940, maar zoals voor talloze andere Rotterdamse families, was het ook voor hen een persoonlijke tragedie. Nico's grootouders van moederszijde woonden met zijn tante Marie in de Vlaggemanstraat. Beide grootouders werden gedood, z'n tante ernstig gewond, bij het Bombardement. Zij werd door een bomscherf in haar arm getroffen, terwijl ze de straat overstak om te zien of de oudjes veilig waren.

Haar voorarm was daarmee voorgoed verminkt. In januari 1945 bracht tante Marie Nico op de fiets naar Friesland, weg uit de hongerende Randstad. Een moeilijke, gevaarvolle en moeizame tocht, waarbij zij hulp ondervonden van mormonenfamilies in Utrecht en Amersfoort.

Marie trok na de oorlog naar de USA, ze overleed in 1993 in een rusthuis in Salt Lake City. Ook Nico kwam in de States terecht.

   

Dergelijke ervaringen laten diepe sporen achter in de geest van een ieder die ze heeft meegemaakt. Levenslang onuitwisbare beelden. Wellicht kun je je daarbij iets voorstellen, als je onderstaande foto beschouwt.