Oorlogsbeelden index

Gedenktekens voor hen die vielen

Kort na de oorlog vond je ze op tientallen plaatsen in de stad. Gedenktekens voor hen die vielen. Zij herdachten gefusilleerde verzetsmensen en burgers. Je zag er vaak bloemen liggen. Op 4 mei brandde er een in de wind flakkerende gasvlam en waren ze bedolven onder boeketten en kransen. Als kind werd je kort gemaand, er nooit aan voorbij te hollen, maar er stil en rustig en eerbiedig te passeren.

Het waren eenvoudige houten kruisen, wit geverfd, een simpele tekst er op geschilderd, en de namen van de slachtoffers. Een muurtje van basalt of stenen, een rotstuintje met kleine felgekleurde bloempjes. Een tegelpaadje.

Je ziet er niet veel meer, van die gedenktekens. De meeste stonden na verloop van tijd in de weg, ze moesten wijken. Je kunt toch zeker niet altijd bezig blijven met dat ouwe verleden en we moeten toch zeker vooruit. Niet dan?

Dus waren we verrast, toen we aan het garagegebouwtje van de Maastunnel op de Linker Maasoever dit gedenkteken zagen: "Charlois eert hen die vielen". Het memento eert twee mensen, die hier op 6 mei 1945 vielen. Is een wranger bewijs van de waanzin van oorlog denkbaar?