Ons KEETJE

Nu "onze school", onze grote moderne school, haar vijftigste verjaardag gaat vieren, gaan onze gedachten natuurlijk terug naar de tijd, dat ze nog maar een baby was en Keetje heette!

Wat een gezonde, gezellige baby was ze toch, iedereen hield van haar.

Om eerlijk te zijn moeten we wel vertellen,dat ze toen ze een paar jaar oud was kuurtjes begon te krijgen. We herinneren ons, dat plotseling bij een geweldige regenbui, de rust rondom de kleine verdween. Dan leek het of de omgeving veranderde in een mierenhoop. Want men zag overal meisjes en leraressen met schalen,teilen en emmers naar een bepaalde, blijkbaar al bekende plaats rennen....

Keetje lekte!

Keetje hield erg veel van muizen. En gelukkig had ze rijst, meel enz. volop bij de hand.

Maar foei, dat mocht niet van de kook- en huishoudleraressen. Dus werd er een poes aan geschaft: MIMI.

Mimi, die nogal eens een muisje verschalkte, nodigde kennelijk af en toe een kater uit om samen genoeglijk te smullen. Gevolg: op een goede morgen stapten een paar meisjes ieder lokaal binnen met een schaal beschuiten met muisjes! Tussen de beschuiten een keurig geboortekaartje: Mimi had jongen !

Nu ik voortdurend lees en hoor van(dreigende) stakingen omdat men minder "opslag" krijgt_ dan voorheen, moet ik denken aan die aankondiging van onze loonsverlaging in de veertiger jaren door onze buitengewoon geestige directrice.

Er was n.l. "het" schrift, waarin onze directrice, juffrouw de Boer, wel bijna niet te lezen mededelingen deed.
Meestal riep je één of meerdere collega's te hulp en lukte het bijna altijd te ontcijferen, wat er stond. Maar toen stond duidelijk leesbaar en zwart omrand :

Hiermede vervullen wij de treurige plicht u mede te delen, dat heden van ons is heengegaan: 5% van uw salaris.

Namens het Bestuur, Uw diepbedroefde directie.

Bij dit feest denk ik ook weer aan de feestweek, toen Keetje 25 jaar werd! Iedere avond van die week een voorstelling in schouwburg "De Lantaren" in de Gouvernestraat.

Want zovele oud-leerlingen hadden aan de uitnodiging gehoor gegeven, de verjaardag te komen meevieren.

En het werd een daverend succes!

Hoe we aan het geld kwamen voor die grootse viering? Maanden van tevoren werd begonnen aan de voorbereiding en het eerste was nu een bazaar organiseren. Natuurlijk konden de leerlingen zelf voor prachtige handwerken zorgen. En toen het zover was, waren er ook heel veel dingen te koop, die door de docenten gratis bij allerlei firma's waren losgepeuterd.

Op de avond zelf stond het dochtertje van één der docenten op een stoel, gekleed in een lange jurk met allemaal zakjes op de rok.

Daarin zaten de kleine gekregen reclameartikelen. Voor een dubbeltje mocht je in een zakje grabbelen. Die levende grabbelton bracht héél wat op!

Maar ook "Het Hoofd van Jut", dat aanwezig was, de sjoelbak enz. Er was zelfs een ......waarzegster aanwezig, mevrouw Malvine!

Blijkbaar een "echte" waarzegster, want de toeloop was enorm en ze kon dus heel wat centjes bij elkaar praten!

En, nadat de bel het teken gegeven had,dat het afgelopen was met de bazaarpret, kwamen er nog twee moeders sneken of ze nog binnen mochten komen bij Malvine. Ze hadden héél ernstige problemen in de familie en ze hadden gemerkt, dat Malvine een echte waarzegster was !!

L.B.Döhrn- van der Hoeven

25 jarig bestaan: Pietertje Pan (Lenie v.d. Boom)