50 jaar Algemene Vakschool 1

Een mijlpaal om bij stil te staan; om herinneringen op te halen.

En als je in september 1943 als ll-jarige leerling de school binnenstapte en deze in januari 1959 als vaste medewerkster pas verliet omdat je bijna moeder bent, dan zijn er zeker véél herinneringen.

Het eerste begin in die donkere oorlogsjaren,met alle problemen van dien: de aangepaste kooklessen omdat er nu eenmaal weinig was. En de naailessen waarin we meestal alleen maar van "oud" " nieuw" konden maken. Toch lukte het en we leerden ervan.

Na de oorlog kwam alles moeizaam weer op gang.

Ik herinner me nog goed de tijd dat de school toen eerst nog voor een deel tijdelijk als noodhospitaal werd ingericht voor kinderen, die de hongerwinter ternauwernood waren doorgekomen. Jong als je bent, kom je alle nare dingen gelukkig wel weer te boven en toen werd het volop werken aan onze opleiding.

De gezellige huishoud-opleiding met, ik zou het willen noemen de "kleine stage": een week in de leraressenkamer, een week in de kinderkamer en het moeilijkst, maar ook het leukste: een week in het "huisje" werken!

Daarbij natuurlijk de gewone lessen en de nodige repetities. Maar bij alleen werken bleef het niet. We zijn ook nog eens een paar dagen in Blaricum geweest in een jeugdherberg.

En niet te vergeten onze jaarlijkse feestavonden waarop we toneelspeelden, declameerden, gymdemonstraties gaven enz.

En dan het diploma-uitreiken! Voor mij in 1947 het huishouddiploma en in 1948 voor de naaldvakken.

Spannende dagen waren dat met een heel aparte sfeer. De school werd op en top schoongemaakt, nergens een ongerechtigheid. Hiervan leerden wij, dat voor een bijzondere gelegenheid alles perfect in orde moet zijn.

Ik was, wat de school betreft, toen "uitgeleerd".

Méér opleidingen waren er niet. Toch zou ik er nog heel veel levenservaring opdoen, want ik werd een "blijver".

Als assistente in de kinderkamer werden m'n eerste stappen op de ladder van de maatschappij gezet. Leuke tijd! Je bent dan opeens "juffrouw Ans". Voor de leerlingen, maar ook zelfs voor m'n eigen broertje, die één van de kleuters was.

Anderhalf jaar later verhuisde ik van de kinderkamer naar de administratie en heb daar nog jarenlang gewerkt. Samen met mevrouw Buijten, van wie ik zó veel heb geleerd waar ik nu nog dagelijks profijt van heb.

't Was een fijne tijd, waar ik met veel plezier aan terugdenk. De gezellige band die er was! Je oud-leraressen die je vriendinnen werden en niet te vergeten de conciërge, v.d.Velden de enige man in ons midden.

Dat is nu wel anders. Ook de school is voor mij vreemd.

Mijn herinneringen gaan terug naar ons oude houten "schooltje" waar zo'n vertrouwde sfeer was. Met juffrouw Stüvel aan het hoofd, een directrice die ons als een goede "stuurman" met vaste hand door de "levenszee" loodste en die als een moeder altijd voor je klaar stond en met je meeleefde in lief en leed.

Ja, veel mooie en leuke dingen blijven je bij.

Zoals b.v. "Truusje", een kleutertje dat in de omgeving van de school woonde en als een klein musje zo nu en dan de school binnenwipte en in de kookles een beetje kwam meeproeven.

Stap voor stap ben ik door m'n Vakschooltijd gegaan. Een tijd waarop ik dankbaar terugkijk.

Want wat heb ik er ontzettend veel geleerd!

Dank aan allen, die hiertoe hebben bijgedragen!

Wat is het fijn om bij dit jubileum weer veel vertrouwde gezichten terug te zien. Niet allen zullen er meer kunnen zijn; onze gedachten gaan zeker ook naar hen uit.

1 maart 1980: de Vakschool viert feest.

Terecht, want veel is er in deze halve eeuw tot stand gekomen.

Bestuur,directrice, personeel, van harte gelukgewenst met dit jubileum!

Moge de Vakschool nog vele jaren haar vruchtbare taak voortzetten! Tot heil van onze jeugd en tot vreugde voor Uzelf.

Ans van Gelderen-Rijsterborch

Diploma: 1947 en 1948