Met hoofd, hart en handen.....

"Besloten wordt, dat Mejuffrouw Mr E.A. Stoop verzocht zal worden in het vervolg de vergaderingen bij te wonen en op een nader te bepalen dag der week gedurende enkele uren in het schoolgebouw aanwezig te zijn."

Zo staat het in de notulen van de bestuursvergadering van 15 september 1930.

En zo gebeurde het ook, zoals Mevrouw Stoop mij vertelde: één ochtend in de week op school.

Daarnaast verrichtte zij alle werkzaamheden thuis. Eén van de tijdrovendste: het berekenen van de salarissen.

Ook toen al dus!

En dan: 15 juni 1931 "Mejuffrouw de Boer is er in geslaagd in eene oud-leerlinge eene hulp bij de administratie voor één ochtend te vinden".

Ja, ja, zo was dat.

In 1937 kwam Lenie Dakkenhorst zowaar elke dag en in 1939 werd Wil Stüve1 aangesteld als dagelijkse "hulp op de administratie".

En toen ik op 1.5.1946 als opvolgster van Mevrouw Stoop werd aangesteld, was er nog altijd slechts één "hulp" voor absenten, ophalen van kookgeld etc.

Pas met de drukte i.v.m. de nieuwbouw in 1963 kwam er een tweede kracht bij.

En nu in 1980 zit ik er dan met mijn viertal.

Maar één ding moet mij van het hart: met al mijn "kinderen", zoals ik ze nogal eens noem: Nel, Mary, Ans, Roos, Selma, Mieke, Elly, Ada en nu met "mijn" Yvon, Nelly, Anne-Marie en Doelie heb ik toch maar "geweldig" geboft !

H. Buijten

Als "uitbreiding" voor de administratie kwam ik op 1 oktober 1969 in dienst bij de Algemene Vakschool voor Meisjes. Ik maakte kennis met m'n nieuwe collega's Mevrouw Buijten (hoofd-administratrice) Ada Visser en Elly v.d. Maas. In tien jaren heb ik heel wat veranderingen meegemaakt, is het niet als werk bedoeld dan in ieder geval wel wat kleding betreft. Lange broeken waren in 't begin uit den boze, maar toen die eenmaal gedragen mochten worden was men er ook niet meer uit te krijgen.

Zelfs de hotpants durfde ik opeens aan te trekken. Ik begon m'n werkzaamheden met het bijwerken van de leerlingenadministratie (waaraan ik inderdaad kon merken dat er uitbreiding nodig was). Het opnemen van absenten heb ik ook enige tijd gedaan en in die tijd leerde ik de leerlingen aardig kennen, het leeftijdsverschil was tóen ook nog niet zo groot tussen ons.

Ik heb toen ook met de Costumières en hun docenten drie leuke dagen doorgebracht in tenten in de Drunense Duinen. Alle festiviteiten, schoolreisjes en sportactiviteiten beleefde ik even intens als de leerlingen zelf. Nelly Schalk kwam het werk van Elly v.d. Maas overnemen, en later kwam Anne-Marie Breemer er als vijfde kracht bij. Ada ging halve dagen werken en hierdoor kwam een wijziging van de werkzaamheden. Mevrouw Buijten had mij al min of meer ingewerkt in de salarisadministratie d.w.z. ik mocht de salarissen doorschrijven nadat zij ze berekend had. Geleidelijk aan kwam het helemaal in mijn handen. In 1974 kwam de dependance "de Brug" bij onze school en hierdoor ook een administratrice Doe1ie Romeijn voor halve dagen erbij. Zo kregen wij een echt hecht gezelschap 4 hele en 2 halve krachten en nadat Ada ons door 'n gelukkige familieomstandigheid, na een tranenvloed van ons allen, verliet, bleven wij weer met z'n vijven over.

Op onderwijsgebied kwamen zoveel wijzigingen, welke administratief het nodige werk met zich meebracht. Het werd als het ware een papierwinkel, maar met de inzet van allen werd en wordt het nog steeds geklaard. Sinds 1976 is "mijn" salarisadministratie geautomatiseerd via het CASO wat in het begin wel enige strubbelingen gaf. Met de leerlingen kreeg ik steeds minder te maken op de hoogtijdagen na: wanneer er nieuwe inschrijvingen kwamen, etc. Om toch nog contact met hen te houden kom ik dan ook graag op een disco-avond of andere festiviteit op school. Ondanks het vele werk, hebben wij het tóch gezellig ook al is het soms een crisis- of opvangcentrum voor leerlingen en docenten. Wij zijn, zoals één van de docenten ons een kaart stuurde met erop: FAMILIE ADMINISTRATIE.

Ik bedoel maar !!

Yvon Schenk

-----------

Op vrijdag 19 februari 1971 bezocht ik voor het eerst de Algemene Vakschool, met toen alleen nog meisjes, om een gesprek te hebben over een vrijkomende funktie. Keurig gekleed in een witte, wollen jurk met bijpassende jas, panty om de beentjes, stapte ik de school binnen die geheel verlaten scheen. Er bleken basketballwedstrijden te zijn, die al het volk naar de gymnastieklokalen lokte.

Al enige dagen na het prettige sollicitatiegesprek kwam er bericht van het bestuur dat ik per 1 mei 1971 aangesteld zou worden. Om de opvolging soepel te laten verlopen zou ik in april eventjes langs komen om door Elly v.d. Maas ingewerkt te worden. Het "eventjes" inwerken werd echter een hele ochtend.

Toen was het al: "Gezelligheid kent geen tijd". De gezelligheid op de administratie was er vanaf het eerste moment dat ik mijn nieuwe collega's zag en die is er nog steeds.

Docenten vinden het prettig om even bij ons uit te blazen, een praatje te maken of in onze droppot te duiken.

Tegenwoordig komen we helaas steeds meer tijd te kort door de toenemende werkzaamheden.

Mijn Vakschoolloopbaan begon met het ophalen van absenten, typen, stencillen, een beetje boekhouden etc. Later is Anne-Marie bij ons komen werken, speciaal om de absenten-administratie te doen. Tegenwoordig gaat m'n tijd vooral op aan het bijhouden van de boekhouding met daaromheen nog wat "losse zaakjes". Tijd voor kontakten met de leerlingen is er vrijwel niet meer. Wanneer ik beweer, dat ik nog nooit zo'n fijne, gezellige werkkring heb gehad, overdrijf ik beslist niet. Dat vind ik nergens anders meer!!

Nelly Sikken

--------------

Op een rustige zomeravond rinkelde de telefoon. Mevrouw Buijten van de Algemene Vakschool voor Meisjes belde of ik misschien zin had om bij haar te komen werken. Zij had mijn naam opgekregen van Corrie Bode, administratrice van de 2e Algemene Vakschool. Ik was nog werkeloos. De volgende morgen toog ik op mijn fietsje naar de Boudewijnstraat 6. De school kon ik niet vinden dus vroeg ik aan een meisje of zij soms wist waar de Algemene Vakschool voor Meisjes stond. Het meisje keek mij met vraagtekenoogjes aan. (Er staan zoveel scholen hier). Het was geen wonder dat zij de school niet wist te vinden, alhoewel ze er op school zat. Ze was n.l. een zg. "Leerplichtkind" d.w.z. haar verzuim werd doorgegeven aan Bureau Leerplicht als ongeoorloofd. "Ik moet bij een zekere Mevrouw Binnen zijn..." Het meisje durfde me niet meer aan te kijken!! Ik aanbellen. Conciërge deed open. "Ik heb een afspraak met Mevrouw Buijten". Conciërge: "Hoezo wat heb je gedaan??"... "Ik kom solliciteren!! In de kamer bij Mejuffrouw Geel. Het ging allemaal goed maar ik zat toch nog met een "nijpende vraag" in mijn maag. "Mag je hier ook een lange broek dragen?" Even een blikwisseling tussen Mevrouw Buijten en Mejuffrouw Geel en daar stond Nelly in een vale spijkerbroek en T-shirt!! Daarna voorstellen aan de collega's en papierzaken afhandelen. Aangenomen dus....

Hoera!!! Corrie Bode zat boven te werken en haar wilde ik toch wel even het goeie nieuws vertellen. Boven aangekomen, grote schrik!! M'n agenda bij Mevrouw Buijten vergeten. Met een rood hoofd opgehaald en vlug de school uit.

De eerste werkdag heb ik mij zeer nuttig gemaakt met bijna de gehele dag vouwen van stencils en het op stapeltjes van 25 leggen. Maar wat wil je ook na zo'n sollicitatiedag! ! Het vouwen is er al lang niet meer bij. M'n werk bestaat nu uit het verzorgen van de leerlingenadministratie en absenten.

Anne-Marie Breemer

----------------

De betekenis van administratie heb ik opgezocht en blijkt in staatkundige zin in het bijzonder de bestuursaktiviteit van de staat te betekenen.

Nou, nou zo heb ik het niet ervaren hoewel je een kleine school wel een klein staatje kan noemen. Een andere betekenis het systematisch schriftelijk vastleggen van gegevens klopt ook niet wat betreft een administratie van een school. Je moet niet alleen met pen en papier kunnen omgaan. Met enige weemoed schrijf ik over die tijd toen "de Brug" nog een zelfstandige school was, toch nog niet zo lang geleden. In die tijd kende ik iedere leerling en van de meeste van hen ook de huiselijke omstandigheden, van hun lief en leed werd ik regelmatig deelgenoot. Onze wijkagent uit de jaren '60 de heer Taale kon ik van tijd tot tijd inschakelen om een spijbelaarster weer op het schoolpad te brengen. Ook deze man kende veel families op Feijenoord (hij woonde toen in de wijk) en wist praktisch altijd de juiste manier van optreden te vinden. De docenten noemden mijn domein het praathuis van juffrouw Ooievaar waar je altijd terecht kon of je nou iets te roddelen, mopperen, mede te delen, in vertrouwen te nemen of te bestellen had. Ik moet zeggen dat die wetenschap mij nu en dan wel eens benauwde dat ik het vertrouwen door een rechtvaardig optreden kon behouden. Een vervelend karweitje was 't als eerste de school binnen te gaan met de angst dat een beest met kraaloogjes je op zat te wachten om je het ... te laten schrikken. Om dat in het vervolg te voorkomen werd een poes als oppasser aangeschaft. "Vlekje" moest de muizen wegwerken.

Met een ander gevoel van onrust zag ik het moment tegemoet van het samengaan met een andere "Vereniging". In het begin part-time zoals dat heet en per 1-8-1979 na 5 jaar hele dagen. Ik moet zeggen het is anders, veel meer kinderen ineens, meer collega's, niet meer dominerend in het praathuis. Het is me meegevallen, het is op de le Algemene Vakschool een fijne familie Administratie.

Waar we met ons vijven het vele werk van een grote school te lijf gaan.

Doelie Romeijn