Weet u waar deze foto gemaakt is? Laat het ons weten door te reageren…

31 Reacties

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

  • Van dansavonden in poffertjeskraam de Metronoom naar de oor strelende klanken van Rotterdams Philharmonisch , in het Rotterdam na de oorlog was alles mogelijk.

      • Met een muziekpaleis op de foto denk ik gelijk aan een metronoom, maar Frits je hebt gelijk en ik was te snel ….. Ach Jackie met een kussentje op zijn stoel anders kwam hij niet boven het klavier uit.
        Er was daar in de “put” toentertijd best veel te doen: bijv. de kermis en het circus stonden daar. Ik herinner me een act met motoren op het slappe koord en later een chinees dorp. Maar als het regende liep je tot aan je enkels in het water.

        En nu??? Een prachtige Doelen maar Rotterdam mist in haar centrum een attractie terrein.

  • AMVJ ? Bert.Wie kent het nog de AMVJ?
    Kleinzoon kwam na een blik op zijn mobiel op de ” Amsterdamsche Maatschappij voor Jongemannen ” en toen hij doorzoekend terecht kwam op sexclub Fun for Two moest ik hem snel uitleggen dat hij op het goede spoor was maar dat de AMVJ eigenlijk de Nederlandse variant is van het Amerikaanse WMCA ( wa’s dat ?) En toen wist ik het ook niet meer 🙂

    Maar kon nog wel vertellen dat opa eind jaren ’60 daar op de Mauritsweg wel eens naar binnen stapte om, omgeven door hash-dampen en zittend op de trap, een biertje te drinken.
    Overigens, het Rijnhotel, de achterliggende bioscoop en het AMVJ was eigenlijk een mooi staaltje van de Wederopbouw en in mijn ogen zeker mooier dan die rooie Calypso.
    Opa heeft gezegd eerst maar een bakkie 🙂

    • De Amerikaanse variant en voor het hele Engelssprekend gebied Ed is : Y.M.C.A., afkorting voor Young Men Christian Association en hield ( en nog steeds houdt in de USA ) zich vooral bezig met betaalbare hotel accommodatie voor 20 en 30 plussers.

      In elke Amerikaanse/Canadesche stad met 100.000 inwoners of meer is wel een YMCA hotel ( heb zelf als 20plusser in een YMCA hotel in Chicago overnacht! )
      Daarnaast is betaalbare sport/ontspanning voor de doelgroep heel belangrijk; in Rotterdam bestond ooit een Volleybalclub AMVJ Blokker-DES, nu geloof ik verkast naar Almere.

      Denk dat onze Canada Leen veel meer weet over die YMCA

      • Je hebt gelijk Bert ik was te snel en vertaalde de Y -in het engels uitgesproken als “waai” – met de “Double You” of te wel de W. Ach de school ligt al een tijdje achter mij en ik heb al een plat voorhoofd 🙂
        Laten we maar in het Rotterdamse blijven 🙂

        Terug naar de raadplaat:
        Moet zeggen dat ik, na mijn teleurstelling over die “rooie Calypso” “wel weer heel positief ben over “onze Doelen” welke naam terug gaat naar een schietbaan aan het Haagseveer uit de 17e eeuw welke midden 19e eeuw werd omgebouwd als feest en concertzaal en zelfs nog in 1934 aan de Coolsingel geheel nieuw werd opgeleverd maar de oorlog niet mocht overleven.
        Overigens herinner ik me ook Eduard Flipse in de Riviera Hal welke hal het gebrek aan een feest en concertzaal tijdelijk moest compenseren. De akoestiek was om te huilen maar het feest was er nooit minder om.

      • En natuurlijk niet te vergeten de beatband VILLAGE PEOPLE met z’n topnummer :
        It’s fun to stay at the YMCA
        YMCA ….. you’ll find it at the YMCA, etc., etc.

    • Ja zeker, een YMCA in elke plaats met 100.000 mensen of meer hier in Canada. En ook een YWCA voor vrouwen. Niet zo bekent voor hotel kamers meer. Nu, een voordelige plaats om te trimmen. YMCAs zijn meestal in de binnestad, zo veel mensen maken daar gebruik van om bij het lunch tijd te rennen of te trimmen. Je hoor het word YMCA niet veel. Het is altijd gewoon “the Y”.

  • Wie herinnert zich onder de Doelen het “winkeltje van Ansje en Steye van Brandenberg. Ansje was min of meer weg getreiterd van het Haringvliet maar kreeg van de Gemeente een kelder onder de Doelen aangeboden. Alleen wilde het bij B&W niet erg vlotten met de centen.

    What’s new??

    Uiteindelijk kwam het een jaar later toch voor elkaar maar helaas, het publiek dat aan het Haringvliet gewend was aan “samenzang aan de lange tafels” vond de Kouwe Kak “van de Doelen maar niets en bleef weg.
    Ansje vertrok naar de Nw. Binnenweg tegelijker tijd met de meiden van de Kaap voor de deur, ook geen succes dus. Uiteindelijk eindigde Ansje met haar winkeltje in het Kasteel van Rhoon…………

      • Oei wat stijfjes allemaal 🙂 maar zo was het in die tijd. Entertainment, kleinkunst of hoe je het ook noemen wilt, geen tv beeld maar echte mensen die op elkaar en met elkaar reageerden.
        Opa zou het nu niet meer weten waarheen oma mee te nemen. Het is nu een paar keer per jaar een hapje eten en dan naar het theater en na afloop maar weer afwachten hoe je de auto terug vindt.

        Wie van u loopt er vandaag de dag rond middernacht nog onbekommerd over straat ?

        • Wat je zegt Ed, dat was nog de tijd van etiquette, de tijd van Amy Groskamp ten Have, tegenwoordiger weten ze in een restaurant alleen de vraag te stellen van, moet mijn GSM links of rechts van het bord liggen. Ach ja….

  • Ach vroeger was alles beter dat wist mijn opa al 🙂 Maar ondertussen bouwen ze hier ijverig door aan hetgeen een concertzaal gaat worden waar we allen trots op gaan zijn.

    https://www.youtube.com/watch?v=gkxl1gxTiII

    Dacht zelfs dat zo’n 10 jaar geleden de akoestiek nogmaals werd verbeterd. Tja in Rotterdam staan we nooit uit de neus te eten.

    • Eerste paal DE DOELEN door Eduard Flipse ging in 1962 de grond in en bouw afgerond 1966; denk dat we hier ruim halverwege zijn dus foto gemaakt half 1964.

      Mooi dat “oude” Centraal Station, dat de bovenkant van foto opsiert : Van Ravesteyn zou zich omdraaien in z’n graf als tie wist wat met z’n magnifieke schepping was gebeurd.

      Moest zo nodig méér ruimte komen om de HSL te ontvangen, maar inmiddels is de Hoekse Lijn verdwenen en zou er ruimte ZAT geweest zijn op het CS; met andere woorden met wat kleine aanpassingen had Van Ravesteyn’s naoorlogs meesterwerk gespaard geweest.

      • Je snapt er niks van Bert :-))
        Rotterdam moest mee in de vaart der volken of wij het wel of niet mooi vinden is nooit gevraagd nu zitten we met een stations-luifel van “allu folie” – het had ook vetvrije papier kunnen zijn- dat afschuwelijk detoneert met het semi-klassieke ontwerp van het Groot Handelsgebouw van de meesters Maaskant en van Tijen, maar ons is niets gevraagd.
        Moet wel zeggen dat de constructie technisch mooi in elkaar steekt, maar dat ziet de gemiddelde Rotterdammer dan weer niet.

        Ach de Fransen vinden de Eiffeltoren ook een afschuwelijk ding.

          • Zo simpel ligt het niet Leen. De stad waar je geboren bent, je gehele leven hebt gewoond, geschooierd, gezopen en nog veel meer 🙂 is natuurlijk niet zomaar een verzameling stenen en straten.

            Dan zit de Beauty niet in “the Eye” maar in het hart! Zelfs al woon ik er niet meer, maar telkens als ik er kom en de verpaupering aanschouw, huilt deze Rotterdammer weer een beetje en dan voelt het niet als “mijn” Rotterdam.
            Wat is er overgebleven van die mooie Binnenweg, de Middellandstraat/Kruiskade en de stijlvolle Lijnbaan, kom ik daar dan voelt het niet meer “thuis” en dat is waarom oude stadsfoto’s mij telkens weer raken, ze roepen mooie herinneringen op.

            En daarom erger ik mij aan z.g. architecten die het klassieke ontwerp van een gerenommeerde architect als van Ravestein met één pennenstreek wegvagen en ververvangen door een rvs puntmuts, niet omdat het mooi is maar gewoon om zelf een keutel achter te laten.

            En dat is ook de reden dat iedere oud-Rotterdammer de naam “van Ravesteyn” kan oplepelen maar geen flauw idee heeft welke losbol verantwoordelijk is voor deze oversized patatzak.

            Zo opa is zijn ei kwijt, mooie zondag nog 🙂

          • Ik ben het met je eens, Ed. Ik ben geboren in Rotterdam en ik breng om de paar jaar een paar weken door in Rotterdam. Maar ik heb daar echt nooit gewoond sinds ik acht jaar oud was. Ik heb niet veel herinneringen die zijn verdwenen vanwege twijfelachtige architectuur. Maar wat me trots maakt op mijn geboorteplaats is het unieke karakter dat in zoveel gebouwen in Rotterdam te vinden is. Wanneer ik naar vele steden reis, in Canada en de VS, lijken ze allemaal op elkaar. Rotterdam bouwt “op de rand” van architectuur, het neemt een kans, het durft anders te zijn. Ik vind dat erg leuk.

            En ja, ik mis een beetje de oude Dortschestraatweg, Zuider Hordijk en 1e Barendrechtseweg. Prachtige herinneringen.

  • Tja Leen daar noem je nu een stukje Rotterdam dat compleet onherkenbaar is, zelfs de spoorovergang naar Barendrecht is, al jaren, permanent afgesloten.
    Maar dat stukje heet nog steeds de Zwaalweg 🙂

      • Die winkel was in het bezit van twee broers van mijn grootvader. Op mijn huwelijksreis kochten we daar onze eerste wollen tafelkleed (iets dat je in Canada niet ziet). Die broers woonden elk in prachtige huizen langs de 1e Barendrechtseweg op ongeveer 100 meter van de winkel. Ik herinner me ook dat ik Cafe Sport op de hoek van de Hordijk binnenging voordat die gesloten was. Ik ben geboren in het huis van mijn grootvader aan de Dortschestraatweg, niet ver van boerderij De Leeuw.

        Ja, het is aanzienlijk veranderd.

        • Voordat dit onderwerp wordt afgesloten, nog even aandacht voor het Groothandels Gebouw thans Groot Handelsgebouw geopend door Juliana in 1953. Fantastisch dit gebouw.

          Ik heb er veel in rond gezworven er was altijd wel wat te zien, 1x per maand naar Kapper Kaat in de hal, late vergaderingen boven bij Engels, zondags met de kinderen naar de Beefeater of de Tokayer.

          Nu staat dit prachtig pand er een beetje vergeten bij dat moet anders.

          • Helemaal correct Ed een juweeltje ons Groothandelsgebouw en prachtige betonnen kolos; hét topstuk van Maaskant en collega Tijnen.
            Als Blijdorper kende je vooral de westkant en je vond het als tiener anno 1953 iets ongelooflijks en een mirakel dat auto’s via een in een bocht lopend viaduct het gebouw binnen konden rijden ! Tijdens eindfase van de bouw in 1952 hadden zich al bedrijven erin gevestigd en ook Engels serveerde je al in 1952 een kop koffie.
            Bij ingang onder het viaduct, westkant, maar náást het Groothandelsgebouw was de FIAT dealer BROEDELET gevestigd, later moest die eraan geloven vanwege de bouw van de kunstijsbaan, meen ik.